Kijk, dit ben ik, met het mantelpakje aan." Janni Dekker wijst in haar fotoalbum. "Ik speelde iemand van het personeel van de barones.
Ik had geen tekst, maar ik moest wel doen alsof ik heel bang was."Ze was één van de weinige inwoners van Zalk die echt een klein rolletje in de serie had. Maar ook degenen die niet meededen, konden moeilijk om de invasie van televisiemensen heen. In februari en maart van 1975 werden er op verschillende plaatsen in en rond Zalk opnamen gemaakt. De VARA werkte hiervoor vanuit twee bouwketen, die op het erf van boer Van der Stouwe stonden.
"De één werd gebruikt als kantoor en de ander als kleedruimte", vertelt Flip van der Stouwe, de zoon die nu op de boerderij woont. "Alle antieke geweren die gebruikt werden in de serie lagen gewoon hier in de keet. Dat kon toen nog."
Zijn vrouw Gerri laat de krantenknipsels zien die ze als zeventienjarig meisje verzamelde. "Het was een hele happening. Als we terugkwamen van school, zochten we vaak de sets op. Er liepen natuurlijk ook allerlei bekende Nederlanders rond."
Veel figuranten kwamen van elders, maar in de scène waarin een groot bevrijdingsfeest werd nagespeeld deden ook veel Zalkers mee. "Ze hebben daar uiteindelijk maar een klein stukje van gebruikt", zegt Gerri van der Stouwe. Dat geldt ook voor de scène waar Dekker in speelde, hoewel ze voor de opnamen toch een hele dag op landgoed Den Alerdinck bij Heino doorbracht. "Als ik nu de serie met mijn kleinkinderen bekijk, zeggen ze 'Kijk daar is oma' en dan is oma alweer uit beeld."
In de scène waarin zij meedoet weigert de barones de Duitsers haar huis binnen te laten. Deze schieten vervolgens het hele huis in puin. "Dat deden ze na met vuurwerk en het moest steeds over", herinnert Dekker zich. "Je moest dus wel geduld hebben. Dan weer deed het vuurwerk het niet, dan kwam er een auto door het beeld rijden."
De meeste Zalkers vonden het leuk dat de serie bij hen werd opgenomen, maar er waren ook mensen die er moeite mee hadden. Niet met het feit dat er acteurs in Duitse uniformen door het dorp rondliepen, hoewel er in die tijd nog genoeg mensen waren die de oorlog hadden meegemaakt.
De weerstand had vooral te maken met het feit dat de serie door de VARA gemaakt werd. "Je had in die tijd nog de verzuiling en Zalk was natuurlijk een christelijk dorp", zegt Flip van der Stouwe. Dekker: "Iemand zei tegen me 'oh dat je daaraan meedoet'. Maar daar trok ik me niks van aan, ik vond het leuk om te doen."
De tijdgeest klinkt ook door in de krantenberichten. 'Mannen met lang haar dienen hun hedendaagse coiffure te camoufleren met behulp van een muts' staat in een oproep voor figuranten. "We liepen toen allemaal met lang haar", zegt Flip van der Stouwe.
De opnamen in Zalk werden afgesloten met een groot feest. Bij de herinnering daaraan beginnen Gerri en Flip spontaan te lachen. "De mensen van de VARA hadden twee melkbussen sangria gemaakt", legt Gerri uit. "Dat drankje was toen nog niet zo bekend en menig dorpsbewoner dacht volgens mij dat het onschuldige bowl was. Er gingen er die avond een boel vrolijk op huis aan!"
Janni Dekker snapt eigenlijk niet waarom het boek nu opnieuw verfilmd moet worden, maar Gerri en Flip van der Stouwe hebben daar wel een antwoord op. "Als je de serie nu op dvd bekijkt, is hij toch niet echt meer van deze tijd", vindt Gerri van der Stouwe. "We hebben de dvd's wel en het is leuk om alle plaatsen die je kent terug te zien. Maar de serie is een beetje gedateerd, alles gaat heel traag." Bovendien draait het nu om een film voor de bioscoop.
Wel denken ze positief terug aan de opnamen. "Het bracht wat leven in de brouwerij", zegt Flip van der Stouwe. Ook Janni Dekker zou zo weer figureren. "Ik vond het heel leuk om te doen. Later ben ik zelfs nog een dag naar Hilversum geweest voor binnenopnamen in een studio", zegt ze. Toch vond ze het ook niet erg dat het na twee maanden voorbij was. "Toen de opnamen afgelopen waren, was het ook wel fijn dat het weer rustig was."
Sorteer reacties
U kon tot 18-10-2008 reageren op dit artikel.