Kampenaar Jan Bartels komt drie keer in de week bij de Hoteldialyse van de Isala klinieken. Hij noemt het zijn werkdagen. Dat 'werk' gaat ook op het vakantie-adres, in binnen- en buitenland, gewoon door. "Ik moet nu eenmaal dialyseren."foto Cees Baars
ZWOLLE - Het feit dat hij drie keer in de week moet dialyseren, weerhoudt Kampenaar Jan Bartels er niet van toch elk jaar op vakantie te gaan. "Maar dan zoek ik eerst uit welk dialysecentrum in de regio zit waar ik naar toe wil, of ik er terecht kan en dan pas regel ik de overnachtingsplek", zegt de Kampenaar, terwijl hij in de Hotel- en Thuisdialyse van de Isala klinieken rustig een krant aan het lezen is. Al drie jaar lang komt hij drie keer per week vanuit Kampen naar Zwolle voor zijn dialyse. "Ik zie het maar als een werkdag", omschrijft hij. "Op zo'n dag sta ik op om 6.15 uur, moet vier uur aan de dialysemachine zitten en ben dan even na tweeën thuis.
Daarna moet ik echt anderhalf uur slapen, want dan ben ik helemaal kapot."Op vakantie kan Bartels prima, ook naar het buitenland, maar de dialyse kan niet achterwege blijven. "Nee, ik kan niet zoals andere mensen de boel de boel laten op vakantie", erkent hij. "Ik moet nu eenmaal dialyseren."
"Het is ook wel interessant om te zien hoe het elders gebeurt", vindt de Kampenaar. "In Spanje werken ze bijvoorbeeld heel anders dan hier in Zwolle", weet hij uit ervaring. Binnenkort vertrekt hij voor een vakantie naar Texel. "Daar is de vakantiedialyse op loopafstand van mijn camping. Beter kan haast niet."
Op zijn beurt ontvangt het Zwolse ziekenhuis elk jaar de nodige gastdialyses. Dat aantal kan variëren van vijftien tot negentig. Dit jaar lijkt een druk jaar te worden. "Alleen al voor de periode augustus tot en met oktober zijn er 36 gastdialyses aangevraagd."
In de dialyseruimte op de begane grond van de voormalige personeelsflat aan de Luttenbergstraat zijn drie zithoeken met elk vier comfortabele fauteuils ingericht. In een van de hoeken staat de televisie aan, elders wordt wat bijgepraat, anderen lezen de krant of een tijdschrift of maken een puzzel en ook de laptop staat tot de beschikking van de nierpatiënten.
Hoewel gasten van harte welkom zijn, geldt wel het motto dat er plek en voldoende personeel moet zijn. "We reserveren geen plaatsen voor vakantiedialyse", vertelt dialyseverpleegkundige Monique Temmink. "Als er plek is, nemen we in principe iedereen aan." Soms komt iemand voor een enkele dialyse, anderen zijn enkele maanden een 'vaste gast' en weer anderen komen elk jaar terug. In alle gevallen moet er een heldere overdracht zijn tussen het reguliere dialysecentrum en de vakantiedialyse. "Er zijn verschillende dialysemonitoren, kunstnieren, machines en naalden. We proberen het zo min mogelijk te laten afwijken van wat de patiënt gewend is."
Ook nierpatiënten uit het buitenland weten de weg naar de hoteldialyse van de Isala klinieken steeds beter te vinden. Temmink: "In het najaar krijgen we iemand uit Engeland en een patiënt uit Denemarken." Volgens Temmink maken de gastdialyses haar werk er alleen maar leuker en boeiender op. "Zo hoor je nog eens wat over andere werkwijzen. Dat maakt het reuze-interessant."
Sorteer reacties
U kon tot 21-02-2010 reageren op dit artikel.