ZWOLLE - Geharrewar met trouwjurken, slepende burenruzies en woekerpolissen van autoverzekeringen. Sommigen moesten wel vier uur wachten op een wijze les van meester Frank Visser.
Slechts een advies en niet eens een bindende rechtsuitspraak. De rijdende rechter in ruste kreeg zaterdag heel wat burgerlijke onverdraagzaamheid op zich af tijdens de televisieopnames van Recht in de Regio in Grand Hotel Wientjes."Ik kom hier voor een oplossing, maar ik merk dat ik eigenlijk helemaal geen oplossing wil", geeft Lenneke Geldermond toe na een lang en vurig verhaal over een slepende burenruzie. Liefst veertien jaar leeft ze al op voet van oorlog met haar buren in Heerde. Onderwerp van geschil is een gedeelde oprit. De twee werelden zijn inmiddels gescheiden door een hekwerk - 'eerder een IJzeren Gordijn' - maar de spanning is alleen maar toegenomen. "De buurman kruipt 's nachts met een meetlint onder het hek om te kijken of er geen blaadjes van mijn planten op zijn deel liggen. Dan gaat hij meteen met de bezem of met een blaadjesstofzuiger aan de gang. Dat vind ik eng. Ik vind het maar een griezel. Door de buurt wordt hij niet voor niet de 'bezemsteel' genoemd."
Frank Visser kan een lach niet onderdrukken, maar hoopt dat een mediator wonderen kan verrichten. "Ook een ruzie kan een soort van relatie worden", weet de rechter uit eigen ervaring. "Nou, ik verbaas me nog maar zelden", vervolgt hij.
De opvolger van De Rijdende Rechter heeft vooral een adviserende rol. "Dat is wel een moeilijk punt. Je bent rechter, maar kunt alleen regels voorleggen."
Zoals over de slepende zaak met de bruidsjapon van Janine Brand uit Nijkerk. De inmiddels getrouwde bruid eist een aanbetaling van vijfhonderd euro, terwijl de leverancier 798 euro van de andere partij wil zien. Pa Brand was het bedrag zelf al gaan ophalen en verdween pas uit de winkel toen de politie dit dringend verzocht. "Ho, even het goede dossier erbij pakken, want anders zit ik in een burenruzie", verexcuseert Visser zich. Even hiervoor heeft hij al een echtpaar tegenover zich gehad, dat de dure operatiekosten voor een poes graag verhaald wilde zien op de eigenaar van de hond die het huisdier had gegrepen.
Voor de camera doet mevrouw Geldermond ondertussen nogmaals haar verhaal. "De buurman zegt rechten te hebben gestudeerd, maar hij steelt zelf mijn plantjes."
De tegenpartij is niet aanwezig om op de aantijgingen te reageren. Dat het anders tot een handgemeen was gekomen sluit Geldermond uit, maar op een blik hoeft haar buurman bij thuiskomst zeker niet te rekenen. "Ik doe net of ik hem niet zie, hoor." Is verhuizen misschien een optie. "Nooit. Ik heb een leuk huis, maar ik heb ook nog een leven."
Het laatste woord hierover is nog lang niet gesproken. Of zoals Frank Visser het mooi zegt: "Als er niets meer te klagen is, waar moeten de mensen het dan over hebben?"
U kon tot 19-05-2009 reageren op dit artikel.