ZWOLLE/MEPPEL – Zelf zijn ze nooit echt doorgebroken maar Bert Middelbos (47) en Raymond van Olphen alias Bullet-Ray (39) zingen en spelen nog steeds met veel passie in een ‘bandje’.
“Misschien is het niet gelukt omdat ik te lang in het covercircuit zat?”, denkt Middelbos. “Het is een kwestie van op het juiste moment de juiste mensen tegenkomen”, constateert Bullet-Ray. Van de popjournalist uit Nijeveen en de Zwolse fotograaf ligt vanaf morgen het boek ‘Eerste bandje’ in de winkels. Hierin vertellen vijftig bekende muzikanten uit Nederland en Vlaanderen over hun eerste ervaringen in de muziekwereld. Veel oude rotten als Cesar Zuiderwijk, Harry Saksioni, Peter te Bos, Jan Rot en Raymond van het Groenewoud. Maar ook een iets jongere lichting als Thomas Acda en Paul de Munnik, Sarah Bettens, Gijs Jolink en zelfs een Idols-ster, Boris Titulaer. “De allerjongste lichting hebben we niet meegenomen”, licht Middelbos toe. “Die is nog te kort bezig maar willen we deze groep graag over tien jaar spreken.” De vele tv-programma’s als Idols en So you wanna be a Popstar leveren jaarlijks nieuwe namen op. Maar Middelbos betwijfelt het of we iemand als Lisa nog wel kennen tegen die tijd. “We zullen het zien. Maar tegenwoordig komen én vallen nieuwe muzikanten snel. Publiek en pers hebben een korte adem. Vroeger speelden bandjes al jaren in café’s en buurthuizen voordat ze bekend werden. Wij vonden het al heel wat als we in een radioprogramma terechtkwamen, dat wordt nu niet meer als zo bijzonder ervaren. En met de komst van YouTube kan iedereen zijn muziek aan het grote publiek presenteren.” Muzikale competities worden op tv flink uitgemolken maar het wedstrijdelement is volgens Middelbos niet nieuw. “Je had vroeger al heel veel talentenjachten. Een band als Kayak deed hier ook aan mee. En de Grote Prijs van Nederland is nog altijd erg belangrijk.”
Het beeldrijke stevige boek is gebaseerd op een populaire serie van Middelbos en Bullet-Ray in het blad Musicmaker. “Een magazine dat vooral door muzikanten wordt gelezen, iedereen wil graag weten waarom de ene muzikant wel doorbreekt en de ander niet. Wij hebben gekozen voor respectabele muzikanten. We hanteerden als maatstaf dat een band twee albums heeft gemaakt en zeker drie jaar vol in de aandacht is geweest.”
De journalist en de fotograaf bieden met het boek geen eenduidig recept voor roem. “Dat zou mooi zijn, dan was het voor iedereen weggelegd.” Onder de geïnterviewden zijn muzikanten met een bekende vader zoals Candy Dulfer, Boris Titulaer en Gijs Jolink maar met zoveel talent gaat de ‘kruiwagen’ nauwelijks op, vindt Middelbos. “Wilskracht en volharding zijn belangrijke eigenschappen. Hij verwijst naar het verhaal van Jan Rot die maar een missie had: een groot zanger worden. En naar Thijs van Leer die beslist bij Ramses Shaffy wilde spelen. Shaffy was al voorzien van muzikanten maar de piepjonge Van Leer zei: “Het zou heel stom zijn als je mij liet lopen.” Verder speelt toeval een grote rol. “Neem George Baker. Hij struinde alle regionale talentenjachten af maar eindigde consequent als laatste met het stempel: teringherrie. Op een dag deed hij auditie bij een soulband maar wist niet eens wat soul was. Hier schreef hij snel Little Green Bag omdat de band nog niet veel repertoire had. Veronica draaide het stevig en het nummer werd van de ene op de andere dag een wereldhit.”
Zelf is Middelbos alweer jaren zanger en gitarist in de Meppeler formatie Trust. En Bullet-Ray bast sinds kort bij de vernieuwde Crapjam. Bekend worden is geen doel voor de heren. “Een muzikant stopt niet zomaar als zijn band niet slaagt. Het spelen blijft een kick op zich”, zegt Bullet-Ray. En Middelbos beaamt het. “Als ik nu moet kiezen voor optreden in een uitverkocht Ahoy of in de intieme Meppeler schouwburg. Dan kies ik echt voor het laatste.”
Bert Middelbos en Bullet-Ray, Eerste Bandje, Music Maker Media, 14,95. www.eerstebandje.nl
U kon tot 11-01-2010 reageren op dit artikel.