De Elvis Presleyflat aan de Palestrinalaan in Zwolle waar in één van de appartementen het Logeerhuis van Limor is gevestigd zodat mensen zonder dak boven het hoofd tóch kunnen rehabiliteren. foto Tom van Dijke
In de Elvis Presley-flat aan de Palestrinalaan in Zwolle is sinds eind
december het Logeerhuis gevestigd. Het is een appartement met drie kamers
waar dak- en thuislozen met een klinische behandeling gedurende die
behandeling kunnen wonen.
"Dan moet je denken aan mensen met een dubbeldiagnose", vertelt
Glenda Huisjes, regiomanager van zorgaanbieder Limor die het Logeerhuis
'exploiteert'. "Mensen die psychosociale of psychiatrische problemen
hebben én bijvoorbeeld verslaafd zijn aan alcohol of drugs én geen huis
hebben."
Hoewel ze die klinische behandeling vaak intern
krijgen, krijgen ze ook weekendverlof. "Tijdens zo'n verlofweekend kan
de cliënt weer leren hoe hij zich in zijn eentje redt, hoe hij de regie weer
over zijn eigen leven krijgt. Dat is een onderdeel van die behandeling"
, vult Jasper Prick, die als consulent de intakes doet, aan. Hij benadrukt
dat niet iedereen direct in aanmerking komt voor het Logeerhuis. "Ze
gaan zowel bij Dimènce als bij ons door een screening. Ze moeten echt willen
en er ook volgens Dimènce klaar voor zijn om op verlof te kunnen."
Bij hun rehabilitatie worden ze ook begeleid. "Niet alleen tijdens die
interne behandeling, maar ook door een begeleider in het Logeerhuis. Dat is
dus geen bewaker. Hij gaat ook bekijken hoe het na de behandeling verder
moet. Of ze dan een huis hebben, of een baan, of wat daar nog voor geregeld
moet worden."
Maar dat traject doorlopen ze dus alleen als ze
stabiele huisvesting hebben. "Iemand die bijvoorbeeld in de Herberg
verblijft en behandeld wilde worden, werd voorheen vaak afgewezen voor die
hulp, omdat hij geen stabiel onderdak had om tijdens zijn verlof naar terug
te keren", zegt Huisjes. "Alleen al bij Dimènce moesten vorig jaar
30 aanvragen worden afgewezen om die reden. Wij vonden het echt van de gekke
dat mensen die dakloos zijn en uit die situatie willen dat niet kunnen omdat
ze niet over onderdak beschikken. Toen we van het zorgkantoor geld kregen om
innovatieve projecten te starten, kwamen we al snel met het Logeerhuis. Daar
kunnen ze in een rustige omgeving aan hun rehabilitatie werken. We vullen
dus echt een leemte." Limor beschikt nu nog over één appartement
waarmee ze drie cliënten onderdak kan bieden. "Maar over twee
weken krijgen we nog een appartement toegewezen en het is de bedoeling om er
eind dit jaar in totaal vier te hebben, zodat we twaalf mensen kunnen helpen.
"
Maar als de vraag zo groot is, dan blijft er toch nog steeds
onvoldoende aanbod? "Niet iedereen hoeft een jaar gebruik te maken van
het Logeerhuis. Sommige behandelingen duren een paar maanden of een half
jaar."
De cliënten kunnen overigens niet zomaar het Logeerhuis
in, ze moeten daar gewoon voor betalen. "SWZ stelt de woning aan ons
ter beschikking en rekent daar ook huur voor. De cliënten betalen zelf 250
euro huisvestingskosten per maand en mogen dan ook gebruik maken van de
voorzieningen die wij er in hebben gezet, zoals de meubels en bijvoorbeeld
de wasmachine en koelkast."
Dat het Logeerhuis aan een
(landelijke) behoefte beantwoordt, blijkt wel uit de telefoontjes die bij
Limor binnen komen. "Laatst belde er een zorginstelling uit Limburg. Of
zij ook mensen in Zwolle konden plaatsen. Blijkbaar is de nood ook elders
hoog."
U kon tot 10-04-2010 reageren op dit artikel.