RECENSIE– Het is even wennen aan de taal die de personages spreken in de toneelklassieker Van De Brug Af Gezien. Theatergroep Oostpool koos in navolging van toneelschrijver Arthur Miller voor een dialect waarin de laatste medeklinkers steevast wegvallen. “Goe en fou” in plaats van “goed en fout”.
Even doet dit spraakgebrek gekunsteld aan maar dat gevoel verdwijnt snel door het fascinerende spel van de zes acteurs en de krachtige regiekeuzes van Erik Whien. De slordige taal vertedert steeds meer en benadrukt de verwantschap tussen de mannen en vrouwen. Miller werd in 1955 tijdens het schrijven van dit heftige Italiaanse immigrantendrama verliefd op Marilyn Monroe. Hij scheidde na vijftien jaar huwelijk om meteen daarna met de begeerlijke filmster te trouwen. De zinderende schoonheid van de jonge blonde Gina, een innemende rol van Kirsten Mulder, loopt niet voor niets als rode draad door dit stuk. Hoofdrolspeler Eddy Carbone, bijzonder sterk vertolkt door Ali Ben Horsting, kan zijn ogen niet van haar afhouden. Vooral de innerlijke strijd van zijn vrouw Beatrice, een prachtrol van Bianca van der Schoot, maakt dit drama gelaagd en voelbaar. Niet zozeer de komst van twee leuke jonge Italiaanse illegalen gooien het leven van het drietal volledig om. Het is de erotische aanwezigheid van de 18-jarige Gina die knabbelt aan het ooit zo hechte bestaan. Het stuk bestaat uit twee bedrijven en wordt door een laconieke advocaat voorzien van snedig commentaar. “Dit is de muil van New York ? Ik breng ongeluk schijnt het”, zegt hij bij aanvang op een toneelbreed filmdoek. Later spreekt hij argeloos over “Survival of the Fittest”. In een indrukwekkend decor met glasharde havensfeer loopt het inderdaad niet goed af. Geen wetboek kan op tegen Darwins theorie. Aan de rand van de samenleving telt enkel het recht van de ‘sterkste’.
TONEEL - Oostpool: Van de Brug af gezien, door Arthur Miller. Gezien: Odeon Zwolle 10/3. Verder: Apeldoorn 9/4 en Deventer 22/4.
U kon tot 10-04-2010 reageren op dit artikel.