KLEINKUNST
Marc-Marie Huijbregts: Punt. Gezien De Spiegel Zwolle 14/3 (ook te zien 15/3). Verder: Lelystad 6 en 7/4, Deventer 17 en 18/4.
ZWOLLE – “Ik heb een heel erge hekel aan mijn lichaam”, vertrouwt Marc-Marie Huijbregts zijn publiek toe. En dat is niet de enige ontboezeming die hij doet in een uitverkochte Spiegelzaal zondagavond. Weinig mensen zijn zo openhartig en puur als deze cabaretier.
Alleen zijn rake uithalen naar Freek de Jonge, Herman van Veen en Mart
Smeets kunnen als rancuneus worden uitgelegd. Deze drie zelfingenomen
senioren hebben Marc-Marie dan ook in het diepst van zijn ziel gekrenkt.
Tegenstanders van de Brabander ergeren zich aan zijn hoge uithalen met veel
“enne enne” of “maaruh, maaruh”. Zij noemen zijn kinderlijke reacties een
truc en zitten niet te wachten op de ‘zwakke plekken’ van een ander.
Liefhebbers van Marc-Marie weten dat er na zo’n bewust getimede ‘stoplap’
altijd weer een originele visie volgt. Zij zien hoe de verwondering van
Marc-Marie oprecht is.
Als jubelende side-kick in DWDD durft hij te
vragen naar gevoelige zaken en als geen ander roept hij de ijdele Van
Nieuwkerk tijdig tot de orde. In zijn nieuwste solo ‘Punt’ neemt
Marc-Marie zichzelf weer stevig onder handen. Hij keert zichzelf niet
alleen in zijn twee monumentale liederen volledig binnenste buiten.
Monter verhaalt hij over zijn leven met en zonder ‘cavia’ op het hoofd. En
schetst de vergeefse zoektocht naar een paspop die op hem lijkt. Hij
bespot zijn angst en spijt tijdens tv-opnames in Afrika voor ‘Marc-Marie
in ‘t Wild’. Naast humor en aangenaam gebabbel pakt hij ook de diepere
lagen.
Dan gaat het over zijn drankzuchtige vader die pas is
overleden. En over zijn negatieve zelfbeeld: “Ik heb mezelf opnieuw moeten
definiėren.” ‘Punt’ is een stevige gelaagde voorstelling die komisch
blijft door Marc-Marie’s vele argeloze, tot in het absurde doorgedreven
bijzinnetjes.
U kon tot 14-04-2010 reageren op dit artikel.