'Echte mannen eten wel kaas' of 'Echte mannen eten geen kaas'?
ZWOLLE/AMSTERDAM - Het oordeel van Hendrik Jan Korterink over Maria Mosterd, maar ook over haar moeder Lucie, over de hulpverleners van Maria en over de uitgever van haar boeken is meedogenloos. Maria's boek is verzonnen. Het kan niet waar zijn. Want hij heeft er geen enkel bewijs voor gevonden.
Zie ook:
Het boek van Korterink moet het bewijs zijn dat Manou, de loverboy in het boek
van Maria, gewoon een aardige jongen is die volkomen ten onrechte -
weliswaar anoniem - is neergezet als een loverboy. Maar dat bewijs levert
Korterink niet.
Dat de schrijver niemand heeft gevonden die Manou aanwijst als loverboy en
hij geen slachtoffers heeft gevonden, kan een teken zijn maar is nog geen
ultiem bewijs. Zeker gezien het feit dat het zelfs de politie niet vaak lukt
een loverboy voor de rechter te brengen.
Het boek telt 223 pagina's - met veel vragen, veronderstellingen, suggesties
en aannames - die beduidend minder makkelijk lezen dan Maria's vlot
geschreven verhaal. Het boek richt zich vooral op Maria en haar moeder Lucie
(neergezet als een borderlinepatiënt) en minder op de achtergronden van
Manou. Als blijkt dat Manou een groot geheim heeft, krijgen we dat als lezer
niet te zien. Dat wil Manou niet in het boek. Wel dat hij als neger denkt
dat hij altijd de schuld krijgt in een witte wereld.
De schrijver heeft niet gesproken met de Antillianen, die in het boek van
Maria een belangrijke rol spelen. Drie Antillianen zijn veroordeeld omdat ze
haar misbruikten. "Het lijkt me niet verstandig dat je die gaat
opzoeken, het zijn niet echt van die hele vrolijke Antillianen", luidt
het advies dat de schrijver krijgt en opvolgt.
Maria's familie werkt niet mee. "Het had gekund dat er tweespalt in de
familie was en dat er interesse voor zou zijn mee te werken aan wat
waarheidsvinding, maar blijkbaar is afgesproken een gesloten front te vormen",
constateert de schrijver.
Dat Maria, als jong meisje, in een wereld van seks en drugs, bang is geweest,
gaat er bij Korterink niet in. De meest heftige scène in haar boek, waarin
een man wordt gemarteld door een rat onder een emmer op zijn buik te zetten,
doet hij af als een onschuldig iets. "Het lijkt inderdaad eng, maar wat
Maria beschrijft valt nog wel mee."
Korterink roept vragen op. Als alles, of het meeste, is verzonnen, waarom
kreeg Manou op last van de politie wel het stempel loverboy en in Zwolle een
verbod scholen binnen te komen en het advies de stad te verlaten? Waarom
liet de politie Maria optreden in een voorlichtingsfilm over loverboys?
Feit is dat 'Echte mannen eten geen kaas' het verhaal is van een jong meisje
dat net vreselijke dingen heeft meegemaakt. Hulpverleners zetten haar bij
wijze van therapie aan het schrijven. Maria wist niet eens dat het een ooit
boek zou worden. Op de vrucht van die 'hulp' wordt zij nu keihard afgerekend.
Hendrik Jan Korterink: Echte mannen eten wel kaas; Uitgeverij Nieuw
Amsterdam, 14,94 euro
Sorteer reacties
