Julius Omanette zou eigenlijk aan het verven moeten gaan, maar hij is vooral druk met zijn muziek. De decorstukken voor zijn optredens en een televisie is het enige meubilair in zijn huis. "Ik heb er gewoon geen tijd voor. Ik ben maar aan het schrijven: lyrics, beats, gedichten." foto Frans Paalman
ZWOLLE - De man die vorig jaar furore maakte als de dakloze rapper is zijn belangrijkste 'trekpleister' kwijt. Sinds kort is hij zwerver af. Zwollenaar Julius heeft een dak boven z'n hoofd.
Rust. Dat is de belangrijkste verandering in het leven van de 41-jarige Julius
Omanette. Tot voor kort bivakkeerde hij tussen de dak- en thuislozen in De
Herberg. Altijd volk om je heen. Nooit rust.
Midden mei kreeg hij te horen dat hij een woning zou krijgen. Na acht jaar
vooral een zwervend bestaan te hebben geleid een verademing. "Ja, je
moet wel goed gedrag tonen", vertelt de man die vorig jaar naam maakte
als de dakloze rapper uit Zwolle. "Muziek heeft mijn leven kapot
gemaakt, maar me uiteindelijk ook gered."
Dik twintig jaar geleden zat hij al in de muziekscene. Het kwam hem aanwaaien,
maar al het 'lekkers' in de housewereld nekte hem. "Nooit heroïne, wel
coke en ander spul. Ik ging vliegen."
De landing was keihard: geen werk, geen geld, geen huis. Voor drugshandel
verdween hij een jaar achter slot en grendel. "Nooit meer. Het gaat
goed, maar ik krijg weinig hulp. Het is dat ik zo druk ben met mijn muziek,
maar er was niemand die een hand uitstak. Ja, ik had een huis. Maar wel een
heel leeg huis. Een ander was teruggevallen, ben ik bang. Daar wil ik ook
voor waarschuwen. Wees blij als dakloze mensen de weg terug inslaan, maar
sta ze wel bij. Zorg dat ze het een beetje gezellig kunnen maken. Dat ga ik
ook doen, want ik wil van straat wegblijven. Ik vertel mensen ook niet waar
ik woon. Dan komen ze langs en kom je er nooit los van."
Julius Omaan, zoals zijn artiestennaam luidt, moet nog heel veel doen in z'n
flatje, maar hij is vooral aan het schrijven: lyrics, beats en een boek. "Ik
ben mijn leven van mij af aan het schrijven. Ik heb gewoon geen tijd."
Nog niet zolang geleden zat hij toch weer in een dip. "Het is een leven
van vallen en opstaan. Maar muziek houdt me nu op koers. Ik wil niet meer
gaan 'vliegen'. Elke maand organiseer ik een jamsessie in De Twee Heeren.
Vorige keer jazz met Henk Zomer. In augustus wordt het reggae. Ik ben druk
met mijn album vol Nederlands- en Engelstalige raps, spirituals. In oktober
moet hij klaar zijn en ga ik op een short warming-up tour. Er staat
inmiddels een clip van me op YouTube en ik organiseer zelf festivalletjes."
Julius is zijn oude makkers niet vergeten. Hij wil ze weliswaar niet in zijn
eigen huis hebben, omdat hij vreest voor een terugval. Maar hij wil ze wel
stimuleren. "Ja, wie weet. Met mij is het ook goed gekomen. Ik ga met
de jongens én meisjes, die wat kunnen, muziek maken. Ja, je hebt hulp nodig.
Je komt hier niet zomaar uit. Maar ik wil laten zien dat daklozen geen
afgeschreven mensen zijn. Met hulp komen we er echt wel uit."


Sorteer reacties














