Michelle Kooi aan het touwtjespringen met leerlingen van een school in Kenia. "Ze gebruikten springtouwen van aan elkaar geknoopte grassprieten." Eigen foto
ZWOLLE - Hun ogen stralen nóg als ze vertellen over hun bijzondere reis naar Afrika. "Ik heb alles eruit gehaald wat er in zat.
Je moest soms rotklusjes doen, maar daar stond veel tegenover. Sommigen hadden geen zin om te helpen met eten koken, maar ik stond elke avond in de keuken. Om te zien en te leren hoe het eten werd klaargemaakt en welke ingrediënten er werden gebruikt", vertelt Michelle Kooi (17). De oud-leerlinge van Thorbecke Scholengemeenschap bracht deze zomer een werkvakantie van drie weken door in Kenia. Voor Anne Marijke van Laar (15), 5-havoleerling aan dezelfde school, voerde de reis naar Zuid-Afrika. Het doel was hetzelfde: contacten leggen met de lokale bevolking en helpen met het opknappen van scholen en weeshuizen. In totaal deden negen leerlingen van de Zwolse scholengemeenschap mee aan de twee reizen. Voor de meesten was het een onderdeel van het programma 'International Award for Young People', waarin ze uitdagingen opzoeken en maatschappelijk actief zijn. Thorbecke Scholengemeenschap stimuleert deelname aan het Award-programma al tien jaar in de persoon van docente Pauline Tuk. "Dankzij een samenwerking van de Award-organisatie met de Stichting OPIN, die zich richt op vrijwilligerswerk in Afrika, kreeg een aantal scholieren de kans om deze reis te maken." Een 'snoepreisje' was het zeker niet: de leerlingen moesten niet alleen hun reis deels zelf betalen (750 euro), ook moesten ze eenzelfde bedrag aan sponsorgelden bijeenbrengen. Dat geld werd in Afrika besteed aan bijvoorbeeld de aanschaf van materialen voor de projecten waar ze ingezet werden. De maanden voor vertrek stonden dus in het teken van creatief geld inzamelen. "Ik heb zesgangendiners voor mijn familie gemaakt", vertelt Anne Marijke. En Michelle hield zich bezig met verkoop van afgedankte schoolboeken en het aan de man brengen van kistjes wijn. Tussendoor moest ze ook nog even vwo-examen doen. "Dat was wel druk ja, maar uiteindelijk is het allemaal gelukt." Ruim drie weken verbleef ze in Kenia, waar ze klaslokalen en de bibliotheek van een school hielp opknappen. "De leerlingen hadden er heel weinig. Ze moesten touwtje springen met aan elkaar geknoopte grassprieten." Geen wonder dus dat met het sponsorgeld ook enkele springtouwen werden aangeschaft. "En we hebben voor 44 kinderen in een weeshuis regenlaarsjes gekocht. Het was daar één grote modderpoel." Michelle verbaasde zich over de enorme vrolijkheid en levenslust van de kinderen. "Je werd de hele dag getrakteerd op hun tandpasta-smile. Als we aan het werk waren konden we af en toe niet verder omdat de kinderen je wilden aanraken en je haar wilden voelen. Het was voor het eerst dat ze blanken zagen." Ook Anne Marijke had die ervaring, hoewel zij in Zuid-Afrika in een meer gemixte omgeving terecht kwam. "Soms werd je echt bedolven door de kinderen, die ook allemaal met je op de foto wilden." Zij hielp samen met blanke en zwarte Zuid-Afrikaanse jongeren in een weeshuis en een school. "Er zijn echt vriendschappen ontstaan. Fantastisch om van elkaars cultuur te leren." Was het bezoek aan de landen een cultuurschok? Michelle: "De grootste schok kwam pas toen ik weer thuis kwam. Dan besef je pas hoe goed we het hier hebben."
Sorteer reacties
U kon tot 30-09-2011 reageren op dit artikel.