Ernst Matthes en zijn vriendin Maui Morillas bij huize Arnichem, dat tot voor kort door zijn ouders werd bewoond. foto Tom van Dijke
Huize Arnichem. Foto: Tom van Dijke
Huize Arnichem. Foto: Tom van Dijke
1/3
ZWOLLE - Als tiener van veertien kwam Ernst Matthes met zijn ouders in huize Arnichem wonen. Pas nu beseft hij hoe bijzonder het huis eigenlijk is. Centrale verwarming wilde Henk Matthes niet in zijn landhuis Arnichem. Daar trekken de meubels krom van, was zijn stelling. "Tja, hij was antiquair hè", zegt zijn zoon Ernst.
Zijn ouders waren niet zo van het uitbundige, getuige ook de inrichting van huize Arnichem: sober, haast spartaans. De kamerhuurders klaagden er wel eens over dat ze de boel niet warmgestookt kregen. Toen Henk Matthes ernstig ziek werd kwam de cv er tóch. "Helaas overleed hij zes weken later", zegt Ernst. Dat was dit voorjaar. Een half jaar eerder was zijn echtgenote al overleden.
De vier kinderen besloten tot verkoop, hoe moeilijk ze het ook vinden. Maar het zelf gaan bewonen was voor geen van hen haalbaar. Ernst verblijft er nu met zijn vriendin om de verkoop te begeleiden.
Het gezin Matthes betrok het huis in 1978. "Mijn ouders zagen het en waren op slag verliefd. Een huis aan het water, met een eigen kreek. Mijn vader verhuurde boten dus die was er helemaal mee in z'n element. 's Zomers legden vrienden aan met de boot en die bleven dan een hele tijd. Ze hadden hier echt hun eigen wereldje", zegt Ernst Matthes op het platte dak van het huis. Zes trappen beklimmen geeft een adembemend uitzicht op de kronkelende Vecht en het bos en de landerijen rond het huis. "Mooi hè? Toen ik hier als tiener kwam wonen had ik er geen aandacht voor. Pas nu begin je steeds meer te beseffen hoe bijzonder het huis is."
Twee keer stopten Henk Matthes en zijn vrouw Hanneke al hun energie in de verbouwing van het huis. "Toen we er kwamen zijn ze zes jaar, elke dag, bezig geweest. Net toen het klaar was brandde het bijna helemaal af en konden ze opnieuw beginnen. Ze hebben het gerestaureerd met de middelen die ze bijeen konden brengen." Gevolg is wel dat er nu een huis staat dat bouwkundig gezien goed bij de tijd is, zegt Matthes. Het verkopen van het huis waar hij zoveel herinneringen heeft liggen, valt hem zwaar. Maar hij heeft er vrede mee. "Mijn ouders hebben hier op hun eigen manier geleefd. Nu is het tijd voor anderen."
Sorteer reacties
U kon tot 06-11-2011 reageren op dit artikel.