Kunstenares Joepe Bos is één van de dertien kunstenaars in het complex aan de Cyclamenstraat. foto Tom van Dijke
ZWOLLE - Het witte pand aan de Cyclamenstraat zet dit weekend haar deuren open. Kunstenaars zwoegen daar al dertien jaar op hun kunstwerken. De gangen doen denken aan de handvaardigheidvleugel van een middelbare school. Het ruikt er naar verf en geschaafd hout.
Twee deuren verderop werkt illustrator Katja Kaduk. Vanachter haar laptop vertelt zij haar verhaal. "Ik ben opgegroeid in Oost-Duitsland. Op mijn negentiende kwam ik hier naartoe zodat ik bij mijn liefde kon zijn." Kaduk studeerde op de kunstacademie in Kampen. Ze werkt nu drie dagen per week als docent op het Cibap en drie dagen in haar atelier aan de Cyclamenstraat. "Ik zat eerst in een atelier aan het Koewegje. Dat moest ik delen met drie anderen. Ik had behoefte aan een eigen plekje. Die vond ik hier."
De kunstenaars in het pand in de Cyclamenstraat trekken zich terug zodat ze in alle concentratie kunnen werken. "We lopen hier de deur niet bij elkaar plat," zegt Kaduk. "Je ziet elkaar vooral op de gang waardoor het logisch is dat je enkel met 'jouw' verdieping omgaat. Vooral met de mensen die de ateliers tegenover en naast je bezetten." Kaduk gaat veel om met Hanne Ruiter en leert ook het een en ander van haar. "Ze laat me zien hoe je verbindingen tussen de materialen maakt. Ik leer haar op mijn beurt tekenen. Zo leren we van elkaar."
Die kruisbestuiving is niet iets wat alle kunstenaars toejuichen. Kunstenares Joepe Bos wil er zelfs niets van weten. "Dat kan als kunstenaar eigenlijk niet. Dat moet je ook niet willen. Mijn kracht is mijn kracht. De aanwezigheid van alle creativiteit in dit complex stimuleert wel. We leveren geen kritiek op elkaars werk. Dat gebeurt alleen tijdens de schouw, waar aangesloten kunstenaars elkaars werk bekritiseren of loven." De schouw wordt onderling georganiseerd met kunstenaars uit heel Zwolle.
Kunstenares en overbuurvrouw van Kaduk, Rana Berends, doet ook mee aan de schouw en heeft wel een heel concreet voorbeeld van kruisbestuiving. "Mijn atelierbuurvrouw Saskia Zwiers is gefascineerd door het heelal. Omdat alles daar rond is besloot ze haar abstracte schilderijen te gaan verven op ronde canvassen. Ik pikte dat op omdat ik dat ook een originele, inspirerende vorm vond. Daar vloeide een hele serie van kleine ronde portretten uit voort."
De kunstenaars huren de ateliers van Stichting Ateliers Zwolle. Zij krijgen hier huursubsidie voor. De stichting beheert ateliers op zes locaties waaronder Emmanuelshuizen in de Praubstraat en de Cyclamenstraat. Kunstenaars kunnen zich aanmelden voor een atelier en komen vervolgens op een wachtlijst. Berends: "De ballotagecommissie kijkt naar de bekwaamheid van de kunstenaars." In de Cyclamenstraat is er weinig verloop. Kunstenares Bos: "In de dertien jaar dat we hier zitten zijn er maar twee mensen weggegaan. We kennen elkaar dus erg goed. We zijn ook allemaal hele sociale mensen. Heel ordelijk. We maken er in de gang geen zooitje van. Dat wordt niet gepikt."
Het ateliercomplex lijkt op een gewoon Zwols straatje met dertien huizen. Iedereen trekt de deur achter zich dicht en maakt zo af en toe een praatje met de buren. En, zoals in elke straat in Nederland, is niemand gelijk. Want hoewel de meeste kunstenaars schilderijen maken zijn ze allemaal divers. Berends maakt veel portretten in opdracht, Zwiers is geboeid door het heelal en maakt abstracte schilderijen, Bos toont net zo veel passie tijdens haar vrije werk als wanneer ze les geeft aan een groep cursisten. Iedereen is gedreven. Serieuze mensen met een serieus doel voor ogen.
Dit weekend zijn voor het eerst alle dertien ateliers geopend. Zo'n dag trekt doorgaans drie soorten publiek. Buren, familie en vrienden, verzamelaars en vooral ook veel amateur-kunstenaars. Berends: "Die komen inspiratie opdoen voor hun eigen werk. Er wordt overigens niet veel verkocht. Mensen denken goed na over een aankoop. Ze hebben het er thuis over en komen dan, misschien, bij je terug."
Sorteer reacties
U kon tot 18-12-2011 reageren op dit artikel.