Lorrainville. Eigen foto
Aalbers heeft als producer/mixer heel wat albums verfraaid, diende als klankbord voor vele muzikanten en leerde jonge bands hoe ze zich kunnen profileren. Hij is een man van de achtergrond maar met zijn fictieve project Lorrainville staat hij nu toch ongewild in de schijnwerpers. Donderdag is de cd-presentatie in Hedon.
Onafgebroken plukt hij aan zijn pas verworven baardje. En hij is blij dat er geen fotograaf komt. Guido Aalbers (38) had zelf nog wel een paar foto's liggen. "Het is altijd zo'n gedoe. Ik voel me ongemakkelijk als ik moet poseren." Aalbers blijft het liefst op de achtergrond. Het nummer waarmee de 3JS naar het Eurovisie Songfestival in Düsseldorf mochten, had hij geproduceerd en gemixt. Aalbers was bij de voorronden aanwezig maar liet zich niet zien. "Ik heb weinig met competities en blijf liever buiten beeld."
Toen de drie Volendammers hem benaderden voor Je Vecht Nooit Alleen, dat later een nummer1-hit werd, twijfelde de Zwollenaar hevig. "Ik heb niet zoveel met standaard Nederlandstalige muziek", was zijn eerste reactie. Maar dat was geen punt voor de zangers, ze wilden juist wat anders dan anders. "Ze zochten iets buiten hun comfort-zone", aldus Aalbers. De heren kwamen langs en het klikte meteen. "Dat is belangrijk", vindt de producer. "Je moet elkaar aardig vinden want je zit toch een paar dagen twaalf tot veertien uur samen in de studio. De 3JS zijn aardige gasten. Hun versie van het lied huppelde nog teveel naar mijn smaak. Ik vond dat het meer mocht stampen. Het is steviger en rockender geworden dan hun andere liedjes. Wek echter alsjeblieft niet de indruk dat ik het nummer heb gemaakt. Natuurlijk oefen ik invloed uit maar dit werk doe je met de muzikanten." Aalbers is bescheiden maar houdt van duidelijkheid. "Ik wil in de studio kunnen zeggen wat ik denk. Anders werkt het niet. Muzikanten moeten niet met achterafgepraat komen. Als iets je niet bevalt, spreek het meteen uit. Ik wil kritiek op tafel kunnen leggen; niet omdat de bandleden moeten doen wat ik zeg maar om samen tot een betere versie te komen. Je bent toch tijdelijk een extra bandlid."
Op tafel ligt de door hem geproduceerde gloednieuwe cd Lorrainville. Een uniek album vanwege de manier waarop het is ontstaan. Aalbers is actief op Facebook sinds hij een inlogcode cadeau kreeg van de Zwolse zanger Bertolf en diens vriendin. "Met Twitter heb ik niet zoveel, Facebook beviel me wel meteen. Aanvankelijk voelde het als een overkill. Wanneer en hoe vaak meld je iets. Als ik echter een tijdje geen berichten plaats, komen er meteen vragen van mensen. Ze willen weten waar ik zoal mee bezig ben. Ik word blijkbaar gevolgd." Tijdens zijn werkzaamheden in de studio stuitte Aalbers op een Facebookspelletje: ontwerp je eigen albumcover. "Je gaat naar Wikipedia en klikt op RANDOME. Dat levert een willekeurige pagina uit de encyclopedie op en dat wordt jouw albumtitel. In mijn geval: Lorrainville. Een plaats in Canada waarvan ik nooit had gehoord. Op de lijst met citaten kwam ik terecht bij een tekst waarvan ik de laatste woorden moest gebruiken: "you may never know what happiness is". Op Flickr kies je willekeurig een beeld. En dat werd deze mooie foto." Hij wijst op een zwartwit plaatje met daarop een jongetje met de capuchon strak om het hoofd. In zijn hand houdt hij iets vast. "Een appel", denkt Aalbers. "Omdat hij een bolle wang heeft, alsof hij net een hap heeft genomen Maar het kan ook iets anders zijn." Op de achtergrond wandelen een man en een vrouw gearmd weg van het kind, richting een plek die op een begraafplaats lijkt. De producer was blij met het resultaat. "Je zult nooit weten wat geluk is. Een geladen tekst en een dramatisch sterke foto." Of het aan de bijzondere hoes lag of de goede naam van Aalbers, binnen 48 uur zat zijn mailbox vol berichten van muzikanten die mee wilden werken aan dit niet bestaande album. "Toen ook nog de bassist van Bløf meldde dat hij de boel wilde inbassen, dacht ik: we moesten het maar doen. Ik kreeg 88 liedjes aangeboden, daarvan hebben we twaalf opgenomen."
De cd wordt donderdag in een uitverkocht Hedon gepresenteerd. Buitenstaanders kunnen het optreden live volgen via de website en Facebookpagina van Hedon. Vorige week werd een van de nummers gespeeld in DWDD. Gisteren was Aalbers te gast bij 3FM met Giel Beelen en vanaf maandag is de plaat Album van de Week op Radio 1. "De clip A Heart that doesn't Mend kreeg veel aandacht. Deze track hebben we binnen 24 uur op een zondag gemaakt. En twaalf uur later werd hij al door Michel Veenstra van 3FM gedraaid. Idioot, dat het zo snel kan gaan." Een van de deelnemende muzikanten is Bertolf van wie hij de eerste twee albums produceerde. Aalbers zat bij meer artiesten uit de regio achter de knoppen zoals bij de voormalige band Jeremy's en Wilsum uit Kampen. Hij produceerde en mixte eveneens de debuut-cd van Miss Montreal. "Met Sanne ben ik naar een studio in Portugal geweest. Ze had net een abortus ondergaan, daarvan heeft ze geen geheim gemaakt. Het koude winterweer en de opdringerige media-hectiek deden haar geen goed. In de Algarve hebben we buiten in de zon opnames gemaakt, en dat positieve effect hoor je."
Artiesten blijven niet eeuwig bij hem; ze zoeken op een bepaald moment een nieuwe producer. Voor Aalbers vanzelfsprekend. "Met Bertolf en Sanne Hans bouw je een band op, je leert elkaar steeds beter kennen. Dan kan ik me goed voorstellen dat je als muzikant nieuwe en spannende prikkels wilt. Het is wel eens jammer maar het hoort erbij. Vertrouwdheid kan een valkuil worden."
Hij leerde veel van Michael Brauer. Deze meervoudige Grammy winnaar mixte albums van de Rolling Stones, John Mayer en Coldplay. Aalbers was zelf al in een vroeg stadium bij de laatste band betrokken als geluidsregisseur voor live-opnames in Nederland. "Via Coldplay kwam ik met Brauer in contact. Sindsdien ben ik zes keer bij hem geweest. Mixen is werken met contrasten. Hard bestaat alleen bij de gratie van zacht, en warm kan niet zonder koud. Mixen is iets ongrijpbaars. Brauer spreekt over zijn werk alsof het voodoo is."
Zelf luistert Aalbers nog altijd naar de Beatles. Zijn huis kent een speciale Beatles-kast. "Ik houd van alle americana. Singer-songwriter Jeffrey Foucault is op dit moment mijn favoriet. Ik grijp nog vaak naar Brian Adams, Wilco en dEUS. Ik luister graag naar melancholische muziek maar kan net zoveel genieten van stevig werk. Bands moeten bij mij zijn voor een dik en organisch geluid. Dat is het tegenovergestelde van chemisch en dun."
Donderdag 15 december cd-presentatie in Hedon. Het concert is uitverkocht maar er komt een live-streamverbinding mbv Deltionstudenten op www.hedon-zwolle.nl en facebook.com/hedonfanpage
De plaat is vanaf maandag Album van de Week op Radio1.
Dit bericht plaatsten wij ook op Facebook. Wilt u ook via Facebook het Zwolse nieuws ontvangen? Vind ons leuk:
Sorteer reacties
U kon tot 09-01-2012 reageren op dit artikel.