Op de foto's van Rob Elfring gebeurt iets geks

Auteur: door Hemmy van Reenen foto’s Rob Elfring |   dinsdag 08 januari 2008 | 04:54 | Laatst bijgewerkt op: maandag 14 september 2009 | 18:38

Tekstgrootte tekst verkleinentekst vergroten
Eilandje met riet in zwart water in park het Engels Werk in Zwolle, in april 2000. Het riet is hierna nooit meer zo geel geweest en het water niet zo zwart, zegt fotograaf Rob Elfring.

Eilandje met riet in zwart water in park het Engels Werk in Zwolle, in april 2000. Het riet is hierna nooit meer zo geel geweest en het water niet zo zwart, zegt fotograaf Rob Elfring.

Luc Elfring met rode oortjes.

Luc Elfring met rode oortjes.

Het Waterschapshuis van Waterschap Zuiderzeeland in Lelystad, uit een serie over architectuur. 'Water keert vaak terug in mijn foto's,' zegt fotograaf Rob Elfring

Het Waterschapshuis van Waterschap Zuiderzeeland in Lelystad, uit een serie over architectuur. 'Water keert vaak terug in mijn foto's,' zegt fotograaf Rob Elfring

1/3
start playing the slideshow

ZWOLLE - Op veel foto's van Rob Elfring gebeurt iets eigenaardigs. Iets waar de kijker even over moet nadenken. Er is iets aan de hand met de foto, maar wat?


De fotograaf uit Zwolle maakt naam. Zijn opdrachtgevers lopen met hem weg. Natuurmonumenten, Stichting Kunst en Cultuur Overijssel, Vitens, Waterschappen, LTO Nederland, het zijn niet de minsten.

De foto's van Elfring zijn dan ook intrigerend. Een foto van kippen bijvoorbeeld. Op de foto staan twee kippen, een gele staat recht achter een zwarte. Onscherp gaas verspert de directe toegang van de kijker tot de dieren. LTO Nederland heeft voor zijn kantoor in Den Haag een serie dierenfoto's van Rob aangekocht, waaronder de kippenplaat.

Elfring denkt na over zijn foto's, dat wordt direct duidelijk bij het bekijken. Toch noemt hij zichzelf een intuïtief fotograaf.

De Zwollenaar introduceert zichzelf: " Rob Elfring, geboren 1959 in Hengelo, al jaren woonachtig in Zwolle. Sinds 2000 ben ik beroepsfotograaf. Daarvoor werkte ik als tekstschrijver en milieucoördinator bij Waterleiding Maatschappij Overijssel, dat nu Vitens heet. Als jochie van elf ben ik begonnen met fotograferen, toen ik een toestel van mijn vader kreeg. Die zei: zet de sluitertijd maar op 125 en zorg dat er een takje op de voorgrond is voor de diepte."

De laatste tijd is Rob Elfring nogal opgevallen met natuurfoto's, maar het zou hem tekort doen hem te omschrijven als natuurfotograaf. Elfring maakte ook een tentoonstelling over Zwolse architectuur, hij maakte portretseries voor verschillende opdrachtgevers en hij fotografeerde dansgezelschappen voor bijvoorbeeld theater Odeon.

"Mijn centrale thema is 'de verwevenheid van mens, landschap en cultuur'. Ik ben een buitenmens en heb een speciale affiniteit met water. De aardkloot is mijn studio. Je moet me niet met een pak Brinta in een studio neerzetten om daar een paar mooie productfoto's van te maken. Ik fotografeer graag het landschap, in relatie tot menselijke gevoelens."

Elfring begeeft zich op glad ijs, hij realiseert het zich. Foto's kunnen beter voor zichzelf spreken, dan ze in woorden uit te leggen. Toch probeert hij het: "Ik ben een fotograaf van geometrie en psychologie. Afgelopen voorjaar had ik in het Huis voor Beeldende kunsten en Vormgeving in de Sassenstraat in Zwolle een expositie onder de titel 'Touching the field or the void'. Het was een zoektocht naar het raakvlak tussen het boek The Field, van Lynne McTaggart en de film Touching the Void. Het boek gaat uit van een sub-atomaire ruimte waarin een onzichtbare energie actief is die alles op de wereld verbindt. Touching the Void is een film over bergbeklimmers die bijna dood zijn en die de leegte aanraken. De energie van Lynne McTaggart en de leegte van The Void verbeeld ik in die serie foto's."

Elfring: "Het is moeilijk uit te leggen. Ik raak in een bepaalde toestand als ik een tijdje op pad ben. Een toestand waarin ik in contact kom met de natuur. Ik sta open voor het juiste gevoel en ik schuif het rationele aan de kant. Dan maak ik de mooiste foto's. "

Voorbeeld: de foto van het eilandje met riet in park het Engels Werk in Zwolle. Knalgeel riet stijgt op uit inktzwart water. Aprilmist waait over het gras. "Dat gele riet zie je nooit, alleen als je op het goede moment op de juiste plek in de juiste sfeer bent. Ik ben er daarna nog vaak langs gefietst, maar nooit is het riet meer zo geel geweest. De foto is niet gemanipuleerd."

Ander voorbeeld: de foto van twee draaikolken in de IJssel. De ene kolk draait linksom, de andere rechtsom. Dat verschijnsel tart alle natuurwetten, maar Rob Elfring vindt het. Het is kenmerkend voor een bijzondere fotograaf, die beeldschone foto's maakt.

- Meer foto's van Rob Elfring op www.elfoto.nl en




Het boek Kunst langs de IJssel met foto's van Rob Elfring en tal van schilderijen is verschenen bij Diepenmaat Uitgeverij in Dieren, ISBN 9789078115120.

 
Reacties
laatste eerstSorteer reacties

U kon tot 14-10-2009 reageren op dit artikel.


Nu op de homepage

Klik hier voor meer....

de Stentor op sociale media



Facebook