Studenten Thomas Wieringa en Kelly Roufs geven uitleg aan Rien de Vries, die wilde ervaren of Nintendo Wii ook iets kan betekenen voor leden van de Parkinson Club Zwolle. foto Tom van Dijke
ZWOLLE - Ze kijken er eerst naar met een houding van 'Laat mij maar lekker
Lingo kijken...' Maar als ze eenmaal zelf de 'afstandsbediening' van het
computerspel Nintendo-Wii mogen hanteren, veranderen ze op slag. Vol vuur
bewegen ze in het spel, of het nou bowling, yoga en tennissen is. Het boksen
is wat minder in trek, maar wat nog niet is...
Thomas Wieringa en Kelly Roufs studeren allebei aan Hogeschool
Windesheim, hij logopedie, zij sociaal pedagogische hulpverlening. Ze hebben
er een studieproject van gemaakt om te onderzoeken in hoeverre het
computerspel Nintendo Wii ook voor senioren een middel is om meer te bewegen.
Kelly Roufs licht hun project toe: "We willen in totaal zo'n dertig
55-plussers bevragen en aansporen om het spel te spelen. Vervolgens willen
we weten hoe het bevalt. We willen daarbij de mogelijkheden in beeld
krijgen, maar ook de beperkingen."
Om met de mogelijkheden te
beginnen: Nintendo heeft ouderen wat te bieden. Met name een spel als
bowling blijkt aan te slaan. Het kan tot vanuit je rolstoel worden beoefend.
Pluspunt: de 'afstandsbediening' is een stuk lichter dan een echte
bowlingbal en dat scheelt arm- en rugklachten. Maar de lol in het spel is er
niet minder om. De 84-jarige vrouw, die vorige week in dienstencentrum De
Terp een strike gooide, was gistermiddag weer van de partij. Bij een bezoek
aan de Molenhof was er, zo vertelt Kelly Roufs, zelfs een dame van 90 die
een strike wierp (alle kegels in één worp omver) en daar apetrots op was,
met recht.
Kelly en Thomas hanteren in hun onderzoek naar
'innovatie in ouderenzorg' overigens twee Nintendo Wii-spellen: Wii Fit (met
bijvoorbeeld yoga en andere oefeningen) en Wii Sport. Het onderzoek heeft al
een aantal conclusies opgeleverd. Zo wordt het als een nadeel ervaren dat
bij Wii Fit de instructies Engelstalig zijn. "Kijk, yes en no snappen
we, maar die instructies gaan me boven de pet."
Een ander fors
nadeel is de prijs. Een standaardspel kost al gauw 250 euro, compleet kun je
maar zo uitkomen op 400 euro. "De door ons benaderde ouderen zouden er
hooguit een 75 euro voor over hebben. En toegegeven, persoonlijk vind ik het
ook te duur", vertelt Kelly Roufs. Een ander resultaat is dat ouderen,
die nog een fysieke sport beoefenen, makkelijker inhaken op deze
Nintendospellen.
Ook Rien de Vries, bestuurder van de afdeling
Zwolle van de Parkinson Club, doet deze middag mee, al was het maar om te
ervaren of dit spel iets kan betekenen voor mensen met de ziekte van
Parkinson.
Judith van der Felz en Janneke de Groot van Stichting
Welzijn Ouderen (SWO) zijn al een stap verder: "Op een paar plekken
hebben we het Nintendospel al binnen. Geen twijfel, dat slaat aan. Reken er
maar op dat SWO in meer wijken Nintendo Wii gaat aanbieden."
U kon tot 27-12-2008 reageren op dit artikel.