Marten Kircz, een bestuurder van de Algemene Onderwijsbond (Aob) en 38 jaar leraar, haalt het in zijn hoofd te twijfelen aan de intelligentie van minister Marja van Bijsterveldt van Onderwijs.
Daarmee is hij opeens de kop van Jut in plaats van het beleid van de overheid, dat docenten massaal zo intens verafschuwen. Diverse fracties in de Tweede Kamer reageren geschokt en spreken schande van de uitlatingen. Eisen zelfs excuses. Die excuses zijn gistermiddag gekomen van Aob-voorzitter Walter Dresscher. De gang van zaken roept bij mij twee vragen op. Is hier geen sprake van een dubbele moraal, van een Tweede Kamer die in eigen debatten - al even onwenselijk - steeds ruwer taalgebruik tolereert, zonder het wapen van de excuusgijzeling? En wat betekent het werkelijk dat een vakbondsman tot deze woorden komt?
Om bij het laatste te beginnen. De uitlatingen maken volgens mij vooral duidelijk hoe boos de mensen in het onderwijs echt zijn. De woorden van Kircz komen ook niet uit de lucht vallen. Ze sluiten naadloos aan bij teksten op borden (niet bijster intelligent is nog te zwak uitgedrukt), die demonstranten meevoerden. Er is dus over nagedacht.
Wat mag je nog wel en niet zeggen in dit land? Als ik parlementariërs soms te keer hoor gaan in de Tweede Kamer mag blijkbaar heel veel. En politici zijn, inderdaad net als leraren, een voorbeeld.
Wie bepaalt de norm? Die norm bepalen we als samenleving met elkaar. In dit geval is de norm opgerekt door frustratie en onvrede. Een duidelijk teken van onbegrip en onmacht, maar tegelijk ook van betrokkenheid. Blijkbaar recht uit het lerarenhart, dat door het beleid van dit kabinet van slag is geraakt. Voor dezelfde Tweede Kamer moet dat ook een indringend teken zijn dat er echt iets aan de hand is. Te veel om te negeren. Te veel om met excuses af te doen.
Sorteer reacties
