De leider van de PvdA heet Hans Spekman. Partijvoorzitter, met naar buiten toe een welgekozen laag en eenvoudig profiel.
Maar binnenskamers is zijn wil wet. Hij zei gisteren in deze krant ronduit dat hij 'eigenstandig en zonder overleg' het besluit had genomen dat de Kamerfractie niet zelf de opvolger van Cohen mocht kiezen - zoals gebruikelijk in het parlement - maar dat de leden daarover gingen beslissen na verkiezingen. Dat is een wonderlijke mix van democratisch denken en autoritair handelen. Niemand durfde hem tegen te spreken, kwestie van de gelederen gesloten houden na de verdrietige en onverwachte aftocht van Cohen. Nou, dan ben je wél de baas, ook al heb je de hamer nog maar een maand in bezit en heb je in die tijd Cohen fors gesteund.Ik vind het een merkwaardige actie van Spekman. Laten we wel wezen, de nieuwe fractievoorzitter wordt niet meer dan een tussenpaus. Partijleider kan hij/zij niet zijn. Dat is ondemocratisch, want alleen zittende Kamerleden kunnen nu meedoen. Hoogstens twee of drie, van wie de vrouw/man en de kinderen het goed vinden. Alle (meer) geschikte wethouders, burgemeesters en andere buitenparlementaire sociaaldemocraten staan mooi buitenspel.
Het was toch veel verstandiger geweest als de fractie gewoon een meewerkend voorman had gekozen en door was gegaan met het vele werk: verstandig oppositie voeren tegen dit kabinet en de linkse samenwerking bevorderen. Waardoor de (media)druk op deze fractieleider was verminderd: niks halfbakken partijleider, vol in de wind. Ondertussen had de PvdA tijd gewonnen om goed na te denken waartoe ze eigenlijk (nog) op aarde is. Dat gesprek is broodnodig en niets om je voor te schamen. Maar blijkbaar is de paniek zó groot, dat die rust ontbreekt. Dan doet het CDA - in dezelfde omstandigheden als middenpartij - het momenteel een stuk verstandiger.
Sorteer reacties
U kon tot 23-03-2012 reageren op dit artikel.