Kijk, dat is het betere parlementaire werk. Niet lullen, maar poetsen. En ook nog even dwars tegen de coalitieverhoudingen in. Vorige week nog met de koppen tegen elkaar, nu met de koppen samen aan tafel: het goede voorbeeld van de Kamerleden Jeroen Recourt (PvdA) en Ard van der Steur (VVD). PvdA en VVD samen mag dan een slecht huwelijk lijken, deze twee volksvertegenwoordigers dokteren toch maar een mooi plan uit voor ouders die in het proces van beëindigen van hun relatie ook over alimentatie moeten nadenken.
Vooral in het belang van de kinderen. Dat zijn er toch zo'n zestienduizend per jaar. Per jaar stranden dertigduizend huwelijken.De verhalen zijn bekend over rechtszaken waarin gevochten wordt over elke euro. Alimentatietrucjes zijn er volop. De berekeningen zijn ingewikkeld. En lastig. Het is een lofwaardig streven daar meer eenvoud in aan te brengen. Vooral door rekening te houden met de moderne tijd van gedeeld ouderschap en gezamenlijk inkomen. Op het oog lijken de parlementariërs geslaagd in hun opzet.De rest van de Kamer is akkoord. Snel invoeren!
Uiteraard - dat kan niet anders in een democratie - zijn er ook tegenstemmen. Advocaten wijzen op gebreken in het plan. Dat heeft iets hypocriets. Als echtelieden er met elkaar uitkomen, hoeven ze geen procedures tegen elkaar aan te spannen.En hebben ze dus geen advocaat nodig. Nog maar kort geleden stonden dezelfde advocaten trouwens te demonstreren tegen de forse verhoging van de griffierechten bij onder meer... echtscheidingen. Dus ja, wat willen we nou!
Dat er onverwerkte emoties achter een scheiding zitten, die kunnen worden botgevierd tijdens alimentatieruzies, zal met de nieuwe berekeningsplannen niet altijd voorkomen kunnen worden. Maar verstandige ouders doen er hun voordeel mee. En anders is er toch nog altijd de rechter als stok achter de deur. Met hetzelfde telraam in de hand.
U kon tot 29-10-2011 reageren op dit artikel.