Het advies dat het hoofd van de 'School met de Bijbel' mijn ouders gaf, was oprecht en onhandig tegelijk: 'Het is dat het werk bij de boer niet meer loont, dus hij moet maar naar de lts'. Het onderwijs kon toen (1968) nog maar moeilijk overweg met speelse leerlingen.
Dat ik mooi kon tekenen, heel aardig trompet speelde en minimaal een acht haalde voor godsdienst, telde niet echt. De lagere technische school was geen schande. Zo min als werd neergekeken op de huishoudschool waar mijn oudere zus als vanzelfsprekend leerde strijken. Een advies van de hoofdmeester was nog onweerlegbaar. De lts en de huishoudschool heten nu al een tijdje vmbo. Dat opnieuw wordt gewaarschuwd voor een tekort aan vaklui, verwondert niet. Teveel theorie, te weinig praktijk, wordt gezegd. Het is te simpel om het onderwijs alle schuld te geven. Een leerkracht van een basisschool die tegenwoordig een vmbo-advies geeft, speelt met vuur. Daar kom je alleen nog mee weg als de score van de Citotoets mager is en moderne 'handicaps' zoals ADHD of dyslexie zijn uitgesloten. Met je handen werken doe je alleen nog als je niet kunt of wilt leren. Daar moeten we vanaf. De lts was niks voor mij, maar ik kijk met grote bewondering naar de man die mijn kraan repareert of mijn straatje legt. We moeten leren de kennis van materialen en technieken weer even hoog te waarderen als die van de boeken. Theorie zonder praktijk is zinvol voor enkelingen. Praktijk vraagt werklust, een gezond lijf en vakkennis. De gemiddelde timmerman heeft bovendien minstens zoveel sociale vaardigheden nodig als de doorsnee boekhouder.Het hoofd van mijn lagere school had ongelijk, want hij zag mijn talenten niet. Toch heb ik met vijlen, boren en lassen een solide basis onder mijn lerende leven gelegd. Ik heb doorgeleerd en andere keuzes gemaakt. Maar een loodgieter kan net zo woest gelukkig worden.
Sorteer reacties
