Leen heeft familie terug na 63 jaar

Leen van der Hoek, op 5-jarige leeftijd uit huis geplaatst. Zag zijn ouders en zusje nooit meer terug. "Voor mij is het 63 jaar geleden, maar wat zijn we eigenlijk opgeschoten?" foto Ton Kastermans

Leen van der Hoek (zesde van links, omcirkeld) op jeugdige leeftijd, op een groepsfoto voor het tehuis waar hij op dat moment verbleef.foto Eigen foto

1/2

Hoe hij als kind van vijf samen met zijn zusje uit huis wordt geplaatst en zijn familie nooit meer terug ziet. Hoe hij van tehuis naar tehuis gaat. Hoe langzaam bij hemzelf door die omstandigheden het beeld ontstaat dat er iets aan hem moet mankeren. Hoe hij uiteindelijk op zijn achttiende Nederland de rug toekeert en de zee op gaat.

De koopvaardij heeft hem gered, zegt hij zelf, maar de klap van de uithuisplaatsing en de breuk met zijn familie blijft hem achtervolgen. Alles komt samen tot een dramatisch dieptepunt als zijn werkgever, voor wie hij twintig jaar werkte, hem na een directiewisseling op 57-jarige leeftijd op straat zet. Hij raakt aan de drank en wil niet meer leven.

Maar inmiddels lacht het geluk hem in volle omvang weer toe. Zijn aangrijpende verhaal word gelezen door een abonnee in Vollenhove. Die weet via-via dat een man uit Maasdijk - en naamgenoot van Leen van der Hoek - al jaren op zoek is naar een neef die Leen van der Hoek heet. Hij stuurt de krant naar een familielid in Maasdijk, die er vervolgens mee naar de familie van Leen stapt. "Ik stond te schoffelen in de voortuin toen iemand me aansprak. Jij zoekt toch jouw neef? Hij is gevonden hoor", zegt de 66-jarige Leen van der Hoek uit Maasdijk.

Deze Leen van der Hoek is een echte familieman. Rond zijn veertiende hoort hij voor het eerst van het lot van zijn neef. Dat is hem altijd bijgebleven. Dat leidt tot de missie. Hij moet en zal Leen vinden. "Het zat me gewoon niet lekker. Niemand had hem ooit meer gezien." De neef zoekt al twintig jaar en stond net op het punt er serieuzer werk van te maken. "Ik ben nu met pensioen, heb er meer tijd voor, en dacht aan programma's als Spoorloos." Hij is dolgelukkig dat het verloren familielid is gevonden. "Het was een fantastische ontmoeting en we laten elkaar nu niet meer los."

De vader van Leen van der Hoek uit Lelystad had vijf broers en twee zussen. Hij overleed in 1958. Zijn moeder een jaar later. Leen heeft in het verleden wel eens voorzichtig geprobeerd zijn familie op te sporen. "Dat was misschien ook wel gelukt als ik echt had gewild, maar ik durfde denk ik niet. Bang afgewezen te worden. Dat zit er toch in. Ik ben uit huis geplaatst. Stond alleen op de wereld en geen familie die ooit nog naar me omkeek. Dat doet pijn. Dat blijf je voelen. Heb ik mijn hele leven met me meegezeuld. Een groot stuk eenzaamheid. Aan de ene kant was er altijd de boosheid richting de familie die me dit had aangedaan. Aan de andere kant het verlangen. Want als je gaat trouwen is er van jouw kant geen familie. Naar mijn twee kinderen voelde ik het ook als armoede dat ik ze geen familie kon aanbieden."

Maar Leens familie - van vaders kant - vindt hem. Via de redactie van deze krant zijn ze bij elkaar gebracht. "Ik had eerst grote aarzeling. Wat moet ik hiermee? Maar dit signaal kon ik niet negeren. En het signaal moest blijkbaar van die kant komen. En de neven en nichten hebben toch ook geen schuld? Gelukkig heb ik gereageerd. Ik voel me rijker. Ik heb nu ook een geschiedenis. Het heeft me zoveel goeds gebracht. Ook de les dat boosheid niets oplost. Je kunt niet met rancune leven. Dit voelt echt veel beter."

De eerste ontmoeting is bijzonder. "Het is net alsof ik in een bekend nest stapte. We hebben foto's bekeken en vooral veel gepraat en zijn nog lang niet uitgepraat. Opvallend zijn de vele overeenkomsten tussen ons en de kinderen. Ik heb bijvoorbeeld van allerlei dingen uitgevonden en mijn neef ook. Hij heeft er alleen patent op gekregen en gaat mij nu helpen mijn uitvindingen op de markt te krijgen."

Leen heeft altijd gedacht dat zijn ouders uit elkaar gingen en de kinderen uit huis werden geplaatst omdat zijn vader NSB'er was in de oorlog. "Nu blijkt dat hij weliswaar is opgepakt op verdenking van verraad, maar dat hij juist met de vader van mijn neef in het verzet zat en joden hielp."

De puzzel is bijna compleet. Bijna. Zijn zusje blijkt ook te zijn overleden, maar ze heeft twee kinderen gekregen. Twee jongens. Die zijn geadopteerd. De neef uit Maasdijk gaat zo snel mogelijk een familiereünie organiseren. "Dat kan nu, want de familie is compleet."