Koeien geven sculpturen de ruimte

'AUB' van Henk Visch, met daarachter werken van Andre Volten en Marc de Roover. foto Tom van Dijke

'Waarheen en dan terug' uit 2008, van Luk van Soom. foto Tom van Dijke

1/2

Hier zijn vertegenwoordigers van gemeenten, ministeries en ambassades vaste klant. Net als bedrijven en kunstverzamelaars. Maar de particulier kan er ook terecht, voor een uitgebreide wandeling langs topwerken. Deze zomer staan 94 beelden van 86 kunstenaars in de tuin. Binnen staan nog eens 86 sculpturen. In de Anningahof zijn uiteenlopende kunstuitingen te zien. ,,Dat kan, als je de beelden de ruimte geeft,'' zegt Hib Anninga. En met zes hectare lukt dat wel.


Hib Anninga werkte jarenlang in Amsterdam. Daar was hij adjunct-directeur op het hoofdkantoor van de ABN-Amrobank. Op een gegeven moment verkocht hij zijn grachtenpand en erfde hij de grond van zijn ouders. De gebouwen erop nam hij over. In zijn Amsterdamse jaren kwam hij veel in aanraking met kunst en raakte hij bevriend met de eigenaren van galerie Loerakker. Hij kocht wel eens een beeld of schilderij en werd zo kunstliefhebber. Dat hield nog helemaal niet in dat hij van plan was een beeldentuin aan te leggen. Dat hij geen boer zou worden, wist hij al op zijn tiende. Plannen voor de beeldentuin ontstonden pas, toen hij samen met een landschapsarchitect bezig was met de aanleg van de tuin. Hier moest iets moois komen. Ben Loerakker hielp hem bij de samenstelling van de kunstenaars en kunstwerken. Er kwam een overleg met een groep kunstenaars. Zij wilden maar wat graag naar Zwolle komen om te exposeren.


Zijn inmiddels overleden ouders hebben het begin van de beeldentuin nog meegemaakt. ,,Maak er iets moois van,'' drukte zijn vader nog op zijn hart. Op diens voormalige melkveebedrijf zijn nog genoeg dieren te vinden. Zo liggen op het terras vlakbij de ingang twee varkens aan meloenen te sabbelen. En rondom de ingang staan meer dieren. Twee reusachtige konijnen van Tom Claassen bijvoorbeeld. En er zijn een hond, kat, een vogeltje in brons, een pekingeend in een boom en een knalgele kanarie ligt onder een boom. Gouden uiltjes, een olifant, honden van Jeroen Henneman. Langzaam raakte Hib Anninga bevriend met kunstenaars, zoals Luk van Soom. Van hem is bijvoorbeeld het bootje op de hooischuur te zien. En het imposante 'Waarheen en dan terug' aan de rand van de boomgaard.


Het is een gouden hemellichaam dat doen denken aan een luchtballon, waar je in kunt klimmen. Zijn 'Omega' weten pasgetrouwde stelletjes te vinden voor fotoreportages. Maar niet alles is even vriendelijk en uitnodigend. Achter in de tuin een beeld van wat mannen, die zijn opgehangen aan een stellage. Eén man ligt op de grond. Een werk eveneens van Tom Claassen. Er zijn grappige dingen, zoals het bloemenstalletje van Wouter Klein Velderman. Een kiosk van plastic. Altijd gesloten. Verderop staat een vrachtwagen, ook een houten frame met plastic eromheen. En dit soort vervreemdende elementen in het groen duiken overal op. De Anningahof is geen beeldentuin, die je even bezoekt. Hier wandel je met gemak een paar uur rond. Anders kun je er niet van genieten.