article
1.6147853
Remco Grasman beloofde zijn moeder op haar sterfbed om Nederlands kampioen tijdrijden te worden. Doe het dan maar eens.
Emotie drijft Grasman naar titel tijdrijden
Remco Grasman beloofde zijn moeder op haar sterfbed om Nederlands kampioen tijdrijden te worden. Doe het dan maar eens.
http://www.destentor.nl/sport/emotie-drijft-grasman-naar-titel-tijdrijden-1.6147853
2016-06-28T11:49:00+0000
http://www.destentor.nl/polopoly_fs/1.6147856.1467114699!image/image-6147856.JPG
Emmeloord,Wielrennen,remco grasman,tom dumoulin,emmeloord,tijdrijden,hermes
Sport
Home / Sport / Emotie drijft Grasman naar titel tijdrijden

Emotie drijft Grasman naar titel tijdrijden

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Remco Grasman, met rouwband, is kapot na zijn race. foto richard aardenburg
    Remco Grasman beloofde zijn moeder op haar sterfbed om Nederlands kampioen tijdrijden te worden. Doe het dan maar eens.

    Nou, de Emmeloorder deed het. En hoe. Emmeloord

    "Ik kan het eigenlijk nog niet bevatten, zit nog steeds op een roze wolk" zegt de tijdritspecialist uit de polder.

    Grasman beleefde turbulente maanden. In april werd maagkanker bij zijn moeder geconstateerd. Er was niets meer aan te doen; ze overleed nog geen twee maanden later. "Een heel emotioneel traject", zegt Grasman. "Op haar sterfbed vroeg ze of ik Nederlands kampioen wilde worden voor haar. Natuurlijk zeg je dan dat je dat gaat doen. Gelukkig is het geen obsessie geworden. Integendeel, ik heb er juist kracht uit gehaald."

    Nu komt de naam Grasman niet zomaar uit de lucht vallen in de wielerwereld. In 2014 werd hij al nationaal kampioen tijdrijden bij de elite zonder contract. De editie van vorig jaar draaide uit op een nachtmerrie; Grasman tuimelde van het smalle startpodium en brak zijn arm. "Dat had ik ook nog in mijn hoofd. Ik voelde me zo goed dat ik toen ook de titel had kunnen pakken. Dus dat wilde ik ook nog rechtzetten."

    Met deze dubbele motivatie stoof Grasman in Zeeland over het vijftig kilometer lange traject. "Fysiek heb ik nog een sprongetje gemaakt de laatste tijd. Terwijl ik dit jaar toch 44 word. Mijn prestatieniveau neemt af, het herstel duurt langer. Maar ik heb alles goed op een rijtje kunnen zetten en ben boven mezelf uitgestegen."

    Het betekende wel dat Grasman diep in het rood ging. Van de laatste vijf kilometer kan hij niets meer navertellen. "Na de finish zag het zwart voor m'n ogen, ik kon bijna niet meer blijven zitten. Ik was gefocust op een gemiddelde van 48 kilometer per uur, maar zat op 47,5. Dus ik dacht eerst dat het niet goed genoeg zou zijn."

    Dat viel alleszins mee. De tijd van Grasman - als tweede gestart in het veld van 42 rijders - bleef ruimschoots overeind voor wat betreft de niet-profs. Op kampioen bij de profs Tom Dumoulin gaf Grasman niet meer dan 3.20 minuten toe. En dus heeft hij net als in 2014 weer het rood-wit-blauw in handen. "Mijn vader zat in de volgauto, geweldig. Dit had ik nooit durven dromen."