Lemlem Tesfahun Birara bestudeert de routekaart. Ze snapt er geen snars van. foto Cees Baars
APELDOORN - Totaal onverwacht kreeg de organisatie van de Midwinter Marathon zaterdag een telefoontje. Of ze ene Lemlem Tesfahun Birara van Schiphol wilden halen.
Het aandoenlijke verhaal van een atlete uit Ethiopië die voor even op de Veluwe is neergestreken.In de foyer van Orpheus zit op zondagmorgen tegen half elf een donker meisje voorovergebogen aan een tafel. Ze bestudeert een kaartje dat het parcours van de minimarathon weergeeft. Maar eigenlijk snapt ze er geen snars van. Ze heeft werkelijk geen idee of ze vandaag over mul zand gaat lopen of over verharde wegen. De in 1988 geboren atlete heeft ook amper de kans om er naar te informeren. Ze blijkt uit Ethiopië te zijn vertrokken met een briefje waarop ze zich al bij voorbaat verontschuldigt voor haar zeer gebrekkige Engels. Ze is overgeleverd aan haar handen en voeten. Die laatste gaat ze zo dadelijk laten spreken.
Want Wim van Beek komt haar namens de organisatie richting start begeleiden. Met in zijn kielzog Foliena Feenstra, zij ontfermt zich deze dag over de atlete. Wier komst naar Apeldoorn voor alles en iedereen rond de 'Midwinter' een volslagen verrassing is. ,,We werden gisteren gebeld of we haar van Schiphol konden halen. Toen is aangegeven dat er ook een trein rijdt. Uiteindelijk is ze hier in haar eentje gearriveerd en heeft ze vannacht in de Stay Okay aan de Asselsestraat geslapen, maar niemand wist hier van haar komst'', zegt Feenstra.
Al geldt dat misschien ook wel een beetje voor Lemlem Tesfahun Birara zelf. Ze heeft zich totaal niet voorbereid op een temperatuur van iets boven het vriespunt. Feenstra: ,,Ik heb zaterdagmiddag nog handschoenen en een muts voor haar moeten kopen. Je vraagt je ook af wat zo'n meisje bezielt om hier te gaan lopen. Voor het geld hoeft ze het volgens mij niet te doen. Want er valt maximaal een paar honderd euro te verdienen. Wanneer ze wint, maar ook als ze een parcoursrecord loopt.''
Daar komt de Ethiopische bij lange na niet aan. Ze eindigt als vierde op de minimarathon die 18,5 kilometer lang is. Ook de nog maar kort in haar bezit zijnde muts en handwarmers hebben niet kunnen voorkomen dat ze totaal verkleumd de finishlijn passeert.
Een half uur later heeft ze het nog altijd koud. Inmiddels kan ze echter alweer haar witte tanden bloot lachen. Want voor het eerst in haar leven verorbert ze een oer- Hollandse lekkernij. In een verwarmde tent werkt ze een portie poffertjes naar binnen en die smaakt haar opperbest.
Kort nadat de poffertjes binnen zijn, vertrekt ze alweer. Feenstra: ,,Ik heb net gesproken met familie van haar die in Amsterdam zit en daar vertrekt ze dadelijk per trein naar toe.'' Het sein voor Lemlem Tesfahun Birara om Apeldoorn te verlaten. Maar niet voor ze nog even gekiekt is met de organisatoren. De foto's zal ze vermoedelijk nooit zelf zien.
U kon tot 24-03-2010 reageren op dit artikel.