De schaatsresultaten van Arjan Mombarg waren aan het begin van het seizoen niet denderend. "Ik heb niet de goede spuit gepakt", was het gekscherende commentaar van de Vordenaar na een zwak optreden in Enschede. foto Patrick van Gemert
DEVENTER - "Je herkent me aan een zwart pak." Voordat Arjan Mombarg (36) in De Scheg aan zijn trainingsrondjes met teamgenoot Cedric Michaud begint, heeft hij even tijd vrij kunnen maken.
Eigenlijk past het zwarte Nefit-pak niet bij één van de kleurrijkste marathonschaatsers van het peloton. Woensdag start de Vordenaar eindelijk weer bij de A-rijders. In Biddinghuizen wordt dan de eerste van vijf wedstrijden om de Super Prestige gereden."Het gaat alweer beter, maar nog niet geweldig", geeft Mombarg zijn huidige vorm aan. "Meteen na het skeelerseizoen start het schaatsseizoen. Dan heb ik altijd tijd nodig om in vorm te komen. Nu we in de ploeg zes in plaats van vier rijders hebben, betekent dit dat je gewoon niet start." Starten bij de B-garnituur van marathons schaatsend Nederland is volgens Mombarg niet ideaal. "Het klinkt misschien arrogant, maar bij de B-rijders vind ik het moeilijk me te motiveren."
Mombarg die zich ergens niet voor kan motiveren. Dat is zoiets als een vis die geen zin heeft om te zwemmen. Twee mensen zouden het druk hebben als ze de agenda van Mombarg moesten afwerken. Samen met zijn broer runt hij een boerderij in Vorden, "We hebben nu 115 melkkoeien, dat worden er 220.'' Met compagnon Raymond Mars houdt Mombarg de winkel Free-Wheel draaiende en tussendoor moeten uiteraard de nodige trainingsuurtjes gemaakt worden. "En de nachten zijn de laatste dagen ook kort. Maandagavond een feestje, dinsdagnacht werd er een kalf geboren, dan lig je er ook pas om half drie in."
Mombarg is een buitenbeentje onder de schaatsenrijders. ,,Als we in het peloton onze trainingsuren bij zouden houden, werd ik uitgelachen. Ze zouden het niet geloven, maar ik weet wat ik moet doen." De schaatser is er niet rouwig om dat hij niet méér kan trainen. "Kijk naar Michaud, die zo komt trainen. Die hoeft niets, leest 's morgens rustig z'n krantje en komt dan deze kant op. Ik moet er niet aan denken om alleen maar te schaatsen. Als je dingen doet die je leuk vindt kan je ook heel veel."
Wat Mombarg zelf niet in de hand heeft is het weer. Het krachtmens kijkt uit naar een strenge winter. Pas na de laatste Elfstedentocht in 1997 werd Mombarg A-rijder. "Sinds die winter hebben we geen fatsoenlijk natuurijs meer gehad. Als je goed bent op kunstijs heb je ieder seizoen 25 à dertig kansen'' rekent Mombarg voor. ,,Op natuurijs krijg je er maar een paar, op de Weissensee en in Zweden bijvoorbeeld. Dan moet je op dat moment goed zijn."
Goed was Mombarg in Enschede in ieder geval niet dit jaar. "Daar werd ik eraf gereden. Dat overkomt me niet vaak. Ik herstel heel snel, ook al ben ik bejaard. Maar in Enschede zat ik echt helemaal op een hoop. Na zestig ronden zocht ik de kleedkamer op. Gelukkig had ik wel wat voor de ploeg kunnen doen, maar als je een paar van zulke wedstrijden hebt, ben je er zo af."
U kon tot 14-01-2009 reageren op dit artikel.