NUNSPEET/HIERDEN - Het is inmiddels haar handelsmerk geworden. Als Daphne Hop (16) een mannelijke motorcoureur inhaalt, is een afbeelding van twee grote rode lippen die een kus geven, het eerste dat die concurrent ziet.
De sticker achterop de motor van de Hierdense zit er niet voor niets, want het blijft knokken voor een meisje in een door mannen gedomineerde motorwereld.Maar Hop is mentaal sterk. Dat moet ook wel, zeker in de Suzuki SV Cup, de klasse waarin ze nu uitkomt. Motoren van 650 cc, 74 pk's, met een topsnelheid van ruim 210 kilometer per uur. "Ik schrok wel even toen ik op dit niveau begon'', zegt ze met een glimlach. "Ik rijd alleen maar tussen jongens van rond de twintig jaar. Dat heeft me enorm gemotiveerd, want ik wil natuurlijk geen laatste worden en door het leven gaan als 'dat meisje'. Nee, ze moeten me als concurrent zien.''
Hop kan na zes van de elf races in de Suzuki SV Cup al terugkijken op een sterk eerste seizoen. De Hierdense eindigde vaak rond de zevende plek in een twintig coureurs tellend deelnemersveld. Vorige maand eindigde ze in het Duitse Oschersleben als vierde. En ze is vol zelfvertrouwen. "Ik ga nog wedstrijden winnen.''
Snelheid en motoren hadden al snel de aandacht van Hop. "Ik ging vroeger al achterop bij mijn vader, het kon me niet hard genoeg gaan. Ik ging ook mee naar Assen, prachtig. Toen we een demonstratie van minibikes zagen was ik verkocht. Dat wilde ik ook.''
Hop was destijds nog geen tien jaar oud, maar haalde haar ouders over om mee te mogen doen aan wedstrijden. "Ik heb wat getraind en merkte dat ik aardig mee kon komen. Maar van wedstrijden rijden word je pas echt beter.''
En nu ze wat ouder is, wilde ze ook grotere motoren. "Ik zag mijn ouders al schrikken. Grotere en snellere motoren. Wat kost dat? En is dat wel veilig, vroegen ze zich af. Gelukkig heb ik een team gevonden waar ik terecht kon.''
Hop maakt deel uit van het Probikes racingteam uit Nunspeet. Via de NSF100-cup kwam ze dit jaar uit bij de Suzuki SV Cup.
"En het gaat supergoed'', zegt de goedgebekte Hierdense die een opvallende verschijning is in de stoere wereld van motoren. "Ik heb over aandacht niet te klagen.''
Zo werd ze vorig jaar benaderd door het vakblad Motor Magazine en werd ze maandelijks belicht. "En als ik bij evenementen ben, kom ik zo maar geïnteresseerde sponsors tegen. Altijd handig.''
En bij het Probike Racingteam is ze in goede handen. Ze kan met vragen terecht bij meer ervaren coureurs als Marcel van Nieuwenhuizen, coach Wesley van Nieuwenhuizen en collega-coureur Jac Boonen die net als Hop in de Suzuki SV Cup uitkomt. "Ik word enorm gesteund door Probike'', benadrukt Hop. "Alleen red je dat echt niet, zeker niet als meisje.''
Als alles goed gaat blijft het niet bij de Suzuki SV Cup voor Hop. Stiekem droomt ze van de MotoGP. "Zoiets zou natuurlijk fantastisch zijn, maar dat is nog mijlen ver. En ik weet niet eens of het wel kan en mogelijk is. Wel weet ik dat het in Nederland een stuk moeilijker is om door te breken op het hoogste niveau dan in landen als Italië en Spanje bijvoorbeeld. Daar wonen ze bijna naast de racebaan en kunnen ze trainen wat ze willen. In Nederland ligt dat wat anders. Vaak zijn we aangewezen op het circuit van Assen, krijgen we een minuut of tien op het circuit en moeten we hopen dat we dan geen overlast veroorzaken voor de buren.''
Daardoor wijkt de 16-jarige nog wel eens met haar team uit naar een industrieterrein in de buurt om bijvoorbeeld de starts te oefenen.
Haar doel is om in elk geval beroemd te worden. "Ik wil dat mensen me kennen omdat ik supergoed gereden heb. En er uit halen wat er in zit. De wereld zal weten wie Daphne Hop is, al moet ik nu al heel erg wennen. Soms komen er mensen naar me die doen of ze me al heel lang kennen, of krijgen ik berichtjes op mijn hyves-site of mail. Vaak ken ik die mensen helemaal niet, maar probeer ik toch aardig te zijn.''
De 'kus' achterop haar motor zal in elk geval nog wel even in de herinnering van een aantal coureurs blijven hangen. "Dat is begonnen bij de minibikes. Ik ben niet zo meisjes-achtig, maar toch wilde ik mijn helm destijds wel vol met kusjes. En dat is toch een soort handelsmerk geworden. Nu in het groot achterop de motor. Als ik dan iemand inhaal, krijgen ze de kus te zien. Weten ze direct door wie ze zijn ingehaald. Daar moeten ze maar aan wennen.''
Naast het motorracen is Hop ook nog een fervent turner. Op het eerste gezicht geen logische combinatie, turnen en motorsport, maar Hop zegt er veel profijt van te hebben. "Ik train heel veel bij HSC in Hierden en word zo veel sterker en leniger. Handig zodat ik me kan opvouwen op de motor en als ik val kan ik de klap veel beter opvangen. Daarnaast heb je bij zowel turnen als motorracen een ijzeren discipline nodig. Ik vind turnen ook nog heel erg leuk. Gelukkig passen ze daar mijn trainingen wat aan op wat handig is met motorracen.'' Daar kwam ze in mei dit jaar op hardhandige manier achter. De Hierdense gleed onderuit, de eerste keer in haar jonge carrière. Ze vloog uit de bocht nadat ze door een concurrent werd aangetikt. Ze hield er een lichte hersenschudding en gekneusde ribben aan over. "Maar als ik niet zo getraind was, had het veel erger kunnen zijn.'' Door de val liep haar zelfvertrouwen een deuk op, maar al snel zat ze weer op de motor. "Na een val moet je zo snel mogelijk weer aan de bak, snel dat zelfvertrouwen weer opkrikken. Dat is goed gelukt.''
Zie voor een video-interview met Daphne Hop: www.destentor.nl/grootveluwe
U kon tot 01-09-2010 reageren op dit artikel.