Geert-Jan van der Wal is dit seizoen nog niet echt blij als marathonschaatser. "Ik kan niet waarmaken wat ik zou moeten kunnen."foto Hans Veenhuis
URK - Rijden doet altijd pijn,hij weet niet beter. Kan zich bijna niet voor
de geest halen hoe het weer was om zonder zeurende pijn te schaatsen. De
vraag is gerechtvaardigd. Hoe gaat het met Geert-Jan van der Wal?
De marathonschaatser moest de laatste jaren een positief antwoord vaak
schuldig blijven. Na zijn zware ongeluk vier jaar geleden is Van der Wal
(23) nooit meer echt de oude geworden. De knecht op een boerenbedrijf kwam
bekneld te zitten in een machine achter een tractor. Er werd gevreesd voor
zijn leven, aan schaatsen of skeeleren dacht niemand. Behalve Van der Wal,
hij krabbelde verrassend snel overeind. Maar pech bleef hem achtervolgen.
Bij een partijtje voetbal brak hij zijn kuitbeen, nu is een heupblessure al
een flinke poos zijn plaaggeest. "Ik kan niet waarmaken wat ik
eigenlijk zou moeten kunnen", vindt de marathonschaatser uit Urk.
Van der Wal is er eentje voor het natuurijs. Eentje voor het echte werk,
liefst onder erbarmelijke omstandigheden. Een goede knecht voor binnen, een
kanshebber voor buiten. De schaatser kan zich tegenwoordig in de buitenlucht
in de polder uitleven, sinds vorig jaar het natuurijstraject in
Biddinghuizen is aangelegd. "Het is daar fantastisch schaatsen. Het is
ook goed voor het marathonschaatsen", vindt de Nefit-rijder. Het is nog
twijfelachtig of hij er bij is als de eerste marathon voor de Super Prestige
wordt gereden. Hij wil wel, graag zelfs. Maar het lichaam doet nog niet wat
Van der Wal in zijn hoofd heeft. "Op de baan kan ik nog wel een beetje
door de pijn heen schaatsen, natuurijs is lastiger. Dat doet het meeste pijn.
"
De pijn zit in zijn heup en trekt door naar de lies. "
Hoe intensiever het schaatsen, hoe meer pijn het doet. Tot ik op een gegeven
moment mijn been niet meer voel, alleen nog maar mijn lies."
Het euvel kwam op de Weissensee opzetten. "Het bleek dat het kraakbeen
in de kom van mijn heup een beetje los zat." Begin mei werd hij
geopereerd. Schaatsen werd 0p de lange baan geschoven. Artsen konden niet
garanderen of hij deze winter nog op het ijs zou stappen. "Maar na vier
maanden wachten was ik het wel zat en ben ik gewoon een keertje gaan
schaatsen. Dat ging best aardig."
De marathonschaatser pakte
zijn leventje weer op, kon bij de tweede KNSB Cup in Utrecht alweer
aanklampen bij het peloton. Maar nooit kwam het goede gevoel van vroeger
terug. "Nu blijkt ook dat de blessure niet verholpen is met de operatie.
" Nieuwe onderzoeken en een mri-scan moeten meer helderheid geven. Tot
die tijd moet Van der Wal vooral de pijn verbijten als hij zijn ronden maakt.
U kon tot 16-01-2009 reageren op dit artikel.