Annelies Fortuin, hier in actie tijdens het hinkstapspringen, sprong een dag eerder zonder extra afzet naar het zilver. foto Cees Baars
De adrenaline krult zijn mondhoeken tot aan de oorlel. Het is zondagmiddag
en Wilfred van Holst heeft het strijdperk nog maar net verlaten. "Om
tussen deze mannen te staan. Met al dat publiek er omheen. Dat is de kick.
Het moet gewoon hard. Nog harder. Altijd bezig zijn met de sport. Je leven
er voor aanpassen."
Een dag eerder zouden slechts de beste twee van elk van de drie series 800
meter zich plaatsen voor de finale. En de twee tijdsnelsten. Van Holst
eindigde als vierde in zijn groep. "Maar ik dacht wel meteen dat ik de
finale had gehaald. Het ging hard."
Gistermiddag stond de
21-jarige atleet van De Gemzen tussen de sterkste mannen van het land. "
Je kunt wel zeggen nummer een tot en met zeven. Jongens die allemaal 1
minuut 50 kunnen lopen. Ik was het buitenbeentje. Ik was als dertiende
geplaatst." Dat zou je niet zeggen. Van Holst start als laatste wagon
in de trein, maar verliest geen moment de aansluiting als locomotief Arnoud
Okken het boemeltje op stoom brengt. De Europees kampioen van 2007 voegt
opnieuw een gouden plak aan zijn imposante palmares toe, Van Holst wordt
zevende. "Je viel er gewoon niet vanaf", verwoordt trainer Guido
van Weeren het optreden van zijn pupil.
Van Holst studeert en
woont in Groningen en is daar lid van Team 4 Mijl. Voormalig Nederlands
kampioen Eddy Kiemel is de andere coach. "Hij liep 1 minuut 47."
Van Holst zelf staat sinds dit weekeinde op 1.53.02. "Volgend jaar wil
ik onder de 1.50. Een pittig doel." Van Weeren: "Dat niveau heeft
hij nu nog niet. Maar mentaal is Wilfred een heel sterke jongen." Een
niet te onderschatten factor, weet Marc van der Worp. "Je moet iets
over je hebben van: 'wie doet me wat'." De meervoudig Nederlands
kampioen verspringen brengt zijn kennis over op de atleten van av PEC1910.
Hij zag pupil Annelies Fortuin achter de onverslaanbare Karin Ruckstuhl met
5.98 meter het zilver pakken en daarmee het 27 jaar oude clubrecord van
Bianca Citteur uit de boeken springen. "Annelies twijfelt soms. Ik vind
dat je best mag laten zien dat je er bent. Nu kwam ze als eerste de hal
binnen. Heel parmantig."
Fortuin kan wel in die analyse
meegaan, vertelt ze een dag later, nog steeds breed lachend. Ze is net klaar
met het hinkstapspringen. "Puur voor de lol." Ze wordt achtste.
Nee, dan het verspringen van een dag eerder. "Ik wist dat Karin zou
winnen, maar ik wist niet dat ik tweede zou worden. Maar het ging ineens
lekker, ik weet niet hoe het kan. Of het moet zijn dat ik vrijdag vrij heb
genomen. Ik ben postbode."
De grens van zes meter laat nog op
zich wachten, maar ze is door een barrière gebroken. "Het moest er
een keer van komen en nu weet ik dat ik het kan. Ik woon in Stiens, boven
Leeuwarden. Misschien is dat de reden dat ik nooit ben uitgenodigd voor een
selectie van de Atletiekunie. Ik train vier keer in de week in Zwolle, of in
Apeldoorn als het weer zo slecht is. Ik was al eens tweede bij de junioren,
maar met een medaille bij de senioren tel je mee. Ik hoop dat ze gezien
hebben dat het meiske uit Friesland het wel kan."
Fortuin
kijkt vooruit. "Mijn doel wordt om voorbij de zes meter te springen.
Als je internationaal wilt meedoen, zul al gauw naar de 6 meter 30 moeten.
Maar ik ben nog jong, ik kan nog een tijdje mee. Het wordt nog flink
doortrainen."
