HARDENBERG - Aad de Mos-achtige toestanden op De Boshoek: twee persoonlijke fouten van HHC worden hardhandig afgestraft middels tegentreffers door Harkemase Boys en door twee (bijna) onmiddellijke wissels van trainer Ted Verdonkschot.
Rücksichtslos noemen ze dat. HHC gaat tegen Harkemase Boys ten onder; voor de derde maal deze competitie verspelen de Hardenbergers een voorsprong: 1-2.Clichés: voetbal is een spel van fouten. En: op dit niveau wordt dat meteen afgestraft. Vincent Voshaar en Renco van Eeken zagen hun kinderlijke onachtzaamheid beloond worden met een tegendoelpunt én met een wissel. Altijd leuk, een harde hand.
Maar zo bezien kan trainer Verdonkschot de volgende wedstrijd deze lijn doorzetten door ook de mannen die voorin 'vergeten' de opponent de nekslag toe te dienen - door mooie kansen te laten liggen - te wisselen. Dan kan doelpuntenmaker Roy Stroeve, die vlak voor de pauze 2-0 op zijn schoen heeft, sneller gaan douchen. Of Edwin Starke, die in de slotfase een beste kopkans laat liggen.
Enfin. HHC speelt een meer dan behoorlijke eerste helft. Renco van Eeken kapt en combineert zich na vier minuten alleen voor de Friese doelman Timmermans en ziet zijn inzet op diens benen stranden. Een aanval later legt HHC de zwakte van Harkema weer bloot als spits Martijn Berger zijn uitschuiflatten gebruikt om Stroeve in stelling te brengen. De aanvoerder schiet de bal met mazzel en geluk via via achter Timmermans. Het is de opmaat voor een sprankelende eerste helft met kansen over en weer. Een helft die ludiek wordt afgesloten als HHC-speler Lennard Mulderij scheidsrechter Van Beek met een voltreffer velt. De arbiter is even ver van de wereld, hetgeen de speaker in de pauze noopt te zeggen dat het allemaal wat langer duurt, 'want het gaat niet goed met scheidsrechter Van Beek'.
De stilstand van de pauze betekent in het tweede bedrijf achteruitgang. Letterlijk en figuurlijk. HHC holt achteruit, krijgt vanaf de aftrap bijna de gelijkmaker om de oren en verliest de vorm van de eerste helft helemaal uit het oog. Dat gaat twintig minuten goed. Dan neemt Van Eeken een vrije trap alsof het een verplicht nummertje is, staat HHC op 'aanvallen' en componeren de Friezen een wonderschoon combinatie annex counterdoelpunt. Over vier schijven schuift de bal van eigen zestien naar HHC-zestien, waarna initiator Dennis Krohne het slotakkoord zet: 1-1. Vijftien minuten laten bezorgt Vincent Voshaar Harkema de zege als hij een ingooi te verwerken krijgt. De dozen om zijn schoenen verbergen elk balgevoel en een ogenschijnlijk simpele aanname wordt balverlies. Drie seconden later staat het 1-2. Om gek van te worden, dat soort fouten.
,,Het is een cliché en dus waarheid: dit kan niet op dit niveau", aldus HHC'er Edwin Starke, die een mooi eufemisme paraat heeft: ,,Laten we zeggen dat onze tegendoelpunten een nogal gemakkelijk karakter hadden… Nee, we geven ze inderdaad te kinderlijk weg. Aan de andere kant kun je ook zeggen dat we voorin niet scherp genoeg zijn. Want laten we wel zijn: zij scoren uit vijf, zes kansen twee keer terwijl wij ongeveer evenveel kansen krijgen en maar één doelpunt maken."
U kon tot 05-10-2010 reageren op dit artikel.