door Anton van Gerner
1. Is het feest aan de Beethovenlaan? "Ehh, hoezo?"
2. Nou, is er niet iets bijzonders gebeurd? "Oooh, ja. Ik heb tegen de wereldkampioen geschaakt.
Is dat zelfs doorgedrongen tot de pers?"
3. Zeker. Winnen van Viswanathan Anand!
"Hij gaf een simultaan in Amsterdam ter gelegenheid van het feit dat Max Euwe 75 jaar geleden wereldkampioen werd. Ik was een van de twintig schakers die het tegen hem mochten opnemen."
4. Hoe kwam u daar terecht?
"Nou, ik ben altijd een bewonderaar van Max Euwe geweest. Ik ben trouwens ook 75 jaar. Voor mijn verjaardag heb ik van mijn kinderen cadeau gekregen om tegen Anand te schaken. Uit mezelf had ik me nooit voor zoiets opgegeven."
5. U bent niet eens de clubkampioen van Nunspeet.
"Nee, dat ben ik niet. Ik was wel de oudste deelnemer, maar zeker niet de beste. Er waren spelers met een rating van boven de tweeduizend punten, ik heb zestienhonderd-zoveel. Maar ik schaak al vanaf mijn vijfde, dus breng wel zeventig jaar ervaring mee, haha."
6. Hoe verliep de partij?
"Anand meende dat hij gewonnen stond, en dat was ook zo, maar toen deed hij een verkeerde zet. Hij zag een combinatie over het hoofd en daar heb ik gebruik van gemaakt."
7. Zeldzame blunder van zo'n topper?
"Hij stond al een stuk voor. Ik loerde op een combinatie en offerde nog een stuk. Anand pakte toen te vlug mijn toren. Daardoor kwam de weg vrij voor mijn dame en kon ik hem mat zetten achter zijn eigen pionnen. Mat achter de paaltjes, noemen ze dat. Ik was er zelf een beetje beduusd van."
8. U gaat nu door voor de wereldtitel?
"Die heb ik nu een beetje, hè? Haha, nee hoor. Ik blijf wel meeleven met het schaakwereldje, als scheidsrechter ben ik bij veel topwedstrijden in het land. Maar dat bouw ik ook af, je wordt toch ouder. Dit was een hele belevenis. Ja, een bekroning."
U kon tot 19-01-2011 reageren op dit artikel.