Volledig scherm
Edmund Mijnheer groeide naast het hoofdveld van SC Rouveen op. ,,Mijn vader Lambert was altijd mijn leider, mijn moeder Klaasje was mede-oprichter van Rouveen." © Wilbert Bijzitter

Karaktervolle strijder Mijnheer zwaait af bij Hierden

AFSCHEIDHet boek is bijna uit, het slothoofdstuk zo goed als gelezen. Edmund Mijnheer start zaterdag met Hierden de epiloog van zijn voetballoopbaan: de laatste thuiswedstrijd, tegen ASV Dronten.

Met de eindhalte in zicht, kijkt Edmund Mijnheer (39) terug op de lange reis die hij in het amateurvoetbal maakte. Van promoties met Berkum tot de historische titel met DVS'33 op Urk.

Vanaf zijn 5e staat Mijnheer, nu bij Hierden actief, al op het veld. Hij begon bij Rouveen, plaatselijke trots. Slechts een pad van 2 meter breed scheidde het veld van zijn ouderlijk huis. ,,Mijn vader Lambert was altijd mijn leider. Mijn moeder Klaasje was mede-oprichter van Rouveen."

Familietoernooi

Mijnheer debuteerde op zijn 16e in het eerste elftal. In dat jaar werd de club kampioen van de noordelijke derde klasse. Op een familietoernooi liep hij Ben Kin, nu assistent-trainer van Staphorst, tegen het lijf. ,,Hij speelde bij Genemuiden in de hoofdklasse. Ik vertelde dat ik ambitie had en mocht daar van TC-lid Bep Visscher komen voetballen. Ik had zes mooie jaren bij een prachtige club. Vooral van verdediger Edwin Duim en keeper Gert Abma heb ik veel geleerd."

Hij won de noordelijke districtsbeker, speelde topduels met IJsselmeervogels en Spakenburg en bekerde tegen FC Groningen en Emmen. Toen trainer Gerry Hamstra zei dat hij drie keer per week wilde trainen, was dat echter niet aan Mijnheer besteed. Hij vertrok naar Staphorst. ,,Toen Genemuiden een jaar later kampioen werd in de hoofdklasse, heb ik mij een paar keer achter mijn oren gekrabd."

Tot de verbeelding

Mijnheer promoveerde een niveau lager twee keer met Berkum. In het seizoen 2006-2007 speelde hij bij VVOG. De Strokel sprak tot de verbeelding. ,,Die kuil, als ik daarin kon voetballen. We wonnen in Putten van DVS en bleven hoofdklasser. Maar na één jaar werd de reisafstand me teveel."

Mijnheer waagde in 2012 de stap naar DVS'33. ,,Verdedigen kon ik wel en ik gaf met mijn instelling een visitekaartje af. Maar in Ermelo heb ik ook leren voetballen. Je ziet nu nog steeds de uitwerking van de speelstijl die Hennie in 't Hof heeft ingevoerd. Ik had hem ook bij Berkum en zie hem als één van mijn beste trainers."

Op de bank

Na een memorabele titel op Urk keerde Mijnheer in 2015 terug op het hoogste amateurniveau: de topklasse. Hij was aanvoerder, maar een jaar later had Roeland ten Berge hem niet meer nodig en de routinier belandde op de bank. Mijnheer vertrok en speelde in herfst van zijn carrière nog twee jaar bij eersteklasser Hierden. De stap achteruit viel hem niet mee.

,,Ik was gewend dat alles moest wijken om te kunnen presteren. Op een lager niveau zijn andere dingen blijkbaar belangrijker dan jezelf willen verbeteren. Daar heb ik me op verkeken. Ik ga niet door tot mijn 40ste, ik wil voorkomen dat het een ergernis wordt."

Mijnheer kijkt tevreden terug. ,,Voor profvoetbal kwam ik voetballend tekort. Ik had iets eerder aan mezelf kunnen werken, maar verder heb ik er alles uit gehaald."

Amateurvoetbal