Volledig scherm
SVBV-speler Frank Oltvoort raakte zondag zwaar geblesseerd. ,,Ik zag dat mijn knie er naast lag. Ik was even van de wereld.’’ © Arjan Gotink

Noodlot slaat toe voor bijzonder Barchems geval: ‘Ik zag dat mijn knie naast me lag’

Frank Oltvoort (32) uit Barchem wacht na zestien jaar nog op zijn eerste doelpunt voor ‘zijn’ SVBV. Niet zo gek voor iemand die als keeper begon, destijds nog in de zesde klasse. Oltvoort is inmiddels voorstopper, maar de kans dat hij ooit nog scoort voor de kelderklasser is klein. Door minimaal één gescheurde kruisband heeft hij waarschijnlijk zijn laatste duel gespeeld voor de enige club die hij ooit heeft gediend.

Het noodlot voor Frank Oltvoort sloeg afgelopen zondag toe, na pakweg een half uur in de eerste helft tegen Lochuizen, in de vijfde klasse B. Het was voor hem pas zijn tweede basisoptreden van het seizoen. De routinier trainde nog maar één keer in de week en zat daarom bij het eerste elftal veelal op de bank. Hij richtte zich op het tweede.

Trainer Mike Lemmers wilde echter resultaat zien en zette hem als vanouds in de basis. Zonder succes, al snel ging het mis. ,,Er kwam een lange bal, die ik weg wilde koppen en bij de landing zakte ik door mijn linkerknie. Toen ik keek zag ik dat mijn knie er naast lag. Daarna hebben de doktoren me platgespoten en ben ik even van de wereld geweest. Ik verging van de pijn.”

Quote

De doktoren hebben me platgespo­ten en ik ben even van de wereld geweest. Ik verging van de pijn.

Frank Oltvoort, SVBV

Hoewel hij nog geen officiële diagnose heeft, noemen de doktoren Oltvoort al een bijzonder geval. Naast dat hij minimaal een kruisband heeft gescheurd, zweeft er een stuk losgekomen bot rond in zijn knie. ,,En er is waarschijnlijk nóg meer schade. Ze spreken al van een revalidatie van anderhalf jaar. De kans dat ik mijn laatste wedstrijd heb gespeeld is dus erg groot.”

Keuze maken

Met het minder trainen heeft het volgens de verdediger in ieder geval niets te maken, hij voelde zich fit. De keuze om minder te gaan trainen viel hem aanvankelijk zwaar. Met twee jonge kinderen en een vrouw die actief sport, moest hij wel. ,,Je probeert het zo lang mogelijk uit te stellen, maar toen onze zoon acht maanden geleden werd geboren moest ik een keuze maken. Bij de club begreep iedereen het.”

Oltvoort is één van de weinigen die weet hoe het voelt om kampioen te worden. Hij promoveerde met SVBV in 2012 en 2013, mede door het kampioenschap in de zesde klasse, zelfs twee keer op rij naar uiteindelijk de vierde klasse.

Hoogtijdagen

Twee jaar geleden speelde de club voor het laatst op dat niveau. In de hoogtijdagen had Oltvoort al geen handschoenen meer aan, al keepte hij uit nood nog wel eens. ,,Toen er iemand in het doel kwam die veel beter was, ben ik opgeschoven.”

Volgens de voetbalwijsheid belanden spelers vaak onder de lat omdat ze er voetballend niet veel van kunnen. Oltvoort: ,,Nee ik was technisch niet de beste. Toch kwam ik op wilskracht nog een heel eind. In die periode hadden we het gevoel dat we de hele wereld aan konden. Dat was verreweg de mooiste periode uit de afgelopen zestien jaar.”

Het zal vermoedelijk nog een tijdje duren voordat dat goede gevoel bij Oltvoort en SVBV terugkeert.

Amateurvoetbal