Volledig scherm
Meloudi Zaki. © ARCHIEFFOTO Vakfoto van der Beek

Trainer Zaki en SV Lelystad’67 snakken naar rust

Bestuurlijk was er onrust, spelers trokken de deur achter zich dicht, maar toch moet trainer Meloudi Zaki iets zien te maken van SV Lelystad’67. De eerste kans wacht zaterdag, uitgerekend tegen stadgenoot Unicum.

Meloudi, hoe is het leven als hoofdtrainer van SV Lelystad?
,,Ik heb het naar mijn zin, anders was ik allang gestopt hoor, haha. Je weet waar je vandaan moet komen. Als je zoveel spelers kwijtraakt, elf in totaal, dan moet je helemaal opnieuw beginnen. Normaal heb je wel een kleine fundering waar je op kunt bouwen, maar bij ons moeten zelfs de heipalen er weer in. En tja, wat zijn dan de verwachtingen?”

Nou, vertel.
,,Wat ik zeg... Eerst de heipalen plaatsen en dan verdergaan. Het heeft tijd nodig. Dat heeft voor- en nadelen, je moet bijvoorbeeld je eigen doelstellingen een beetje naar beneden draaien. Soms wil je te snel. We verwachten niks. Ik ben blij als we ons handhaven in de tweede klasse. Alles daarboven is mooi meegenomen.”

Direct na je aanstelling werd het flink onrustig bij de club. Hoe heb je dat allemaal ervaren?
,,Gewoon in de luwte, ik heb me er niet mee bemoeid. Als mensen mij wat vroegen, dan zei ik altijd dat het oude bestuur mocht blijven, maar er wel wat bij moest. Er is gestemd en daar is dit bestuur uit voortgekomen. Daarna hebben we een gesprek gehad, zijn de verwachtingen naar elkaar uitgesproken en die zijn er eigenlijk niet. Het moet weer rustig binnen de club worden en het vertrouwen moet terugkomen.”

Quote

Eerst de heipalen plaatsen en dan verdergaan. Het heeft tijd nodig

Meloudi Zaki, trainer SV Lelystad’67

Door al die strubbelingen verdween een groot deel van de spelersgroep. Heeft het je nog doen twijfelen?
,,Nee hoor. Een man een man, een woord een woord. Zo steek ik in elkaar, ook als trainer. Als ze in de nacompetitie de eerste klasse hadden gehaald, waren er zeker spelers gebleven. Op de laatste dag van de overschrijvingstermijn lukte dat niet en vervolgens kwamen er afmeldingen binnen. Het heeft bloed, zweet en tranen gekost, maar nu staat er een groep van achttien. Dat moet een team worden, maar dat lukt niet in twee maanden.”

Een aantal spelers vertrok naar Unicum en nu open je de competitie tegen... Jawel, Unicum.
,,Ach, je moet toch een keer tegen ze spelen, het maakt mij helemaal niets uit wanneer. Nu is het nog lekker weer, dus des te beter om tegen ze te spelen. Weten we ook direct waar we staan in Lelystad.”

Merk je dat deze wedstrijd extra lading heeft?
,,Ja, nee, ja toch wel. Je leest dingen op Facebook, waar mensen van SVL dingen op zetten. En ook van de jongens hoor je wel dat ze deze week aan de bak moeten. Ze kennen elkaar toch en dat is altijd bijzonder.”

Concluderend: je hoeft er zelf niet nog een keer een bal van de middenlijn in te schieten?
,,Nou, ik heb laatst met 35+ meegedaan en zonder conditie is het niet handig hoor, haha. Heel soms denk ik wel eens: tjonge jonge, ik ga zelf weer trainen. Maar dat is niet de bedoeling.”

Amateurvoetbal