Volledig scherm
Frederik van Ardenne sloot de gronddeal met Frank van Berlo op de Ecofactorij. Op de foto wordt hij gehoord door de raadscommissie die onderzoek doet naar de miljoenenstrop van het grondbedrijf. foto Barbara Belder

'Fietstasdossier' verdeelt college en raad

APELDOORN - De gemeente Apeldoorn moet projectontwikkelaar Frank van Berlo alsnog betalen voor een meer dan tien jaar geleden gesloten gronddeal. Dat vindt het college van burgemeester en wethouders. De gemeenteraad wil hier echter nog niets van weten.



Daarmee heeft het zogenaamde 'fietstasdossier' een climax bereikt. Die aanduiding kreeg de kwestie sinds de Stentor vertrouwelijke collegestukken in handen kreeg. Fractievolger Sjanie Donker van de Democratische Partij voor Solidariteit had die stukken in haar bezit gekregen - naar verluidt waren ze op het stadhuis bij een kopieerapparaat achtergelaten - en in haar fietstas gestopt. De fiets werd vervolgens gestolen. Kort daarna kwamen de stukken in handen van de krant.

De kwestie bracht burgemeester en wethouders ernstig in verlegenheid, zowel vanwege de politieke gevoeligheid die ermee gemoeid is als vanwege het feit dat financiële details ineens op straat lagen. Burgemeester en graadsgriffie ondervroegen de fractievolgster, maar het bleef een raadsel hoe het dossier via haar fietstas bij de Stentor terecht kwam.

Kern van het fietstasdossier is dat de projectontwikkelaar eist dat de gemeente oude toezeggingen nakomt.

Samen met enkele zakenpartners fungeerde Van Berlo als stroman voor de gemeente, die gronden wilden verwerven voor de ontwikkeling van de Ecofactorij en het geplande regionale bedrijventerrein tussen Apeldoorn en Beekbergen. De gemeente gebruikte wel vaker stromannen, om prijsopdrijving te voorkomen als bekend zou worden dat de gemeente zelf aan het kopen is. Van Berlo kocht 5,2 hectare; het grootste deel op de Biezematen waar de Ecofactorij zijn uitbreiding krijgt en een ander stuk op de Grote Kar. Hoewel de gemeente dat laatste stuk grond niet wil hebben, was het destijds wel 'part of the deal' en heeft Van Berlo recht op een schadeloosstelling van 3,5 ton, vindt het college, dat de resterende grond voor 2,6 miljoen wil kopen.

,,Het college vindt dat er een overeenkomst is en heeft de gemeenteraad gevraagd om die te effectueren'', zegt gemeentewoordvoerder Toon Schuiling.

De kwestie is echter ingewikkeld, omdat er destijds geen schriftelijk contract over werd gesloten maar mondelinge afspraken werden gemaakt door toenmalig directeur grondzaken Frederik van Ardenne.

Wat de zaak nog extra compliceert, is dat Van Ardenne feitelijk niet bevoegd was om de deal te maken. De vraag die zich opdringt: mag worden verondersteld dat Van Berlo dat wist, omdat hij voor hij projectontwikkelaar werd hoofd stedenbouwkundige zaken was op het stadhuis? ,,Het college heeft dan ook juridische contra-expertise hierop losgelaten'', zegt Schuiling. ,,Dit is voor ons geen prettig dossier en hier zijn een boel dingen fout gegaan maar de essentie is: er is een overeenkomst en die moeten wij nakomen.''

Hoewel het fietstasdossier bijna letterlijk op straat lag, werd het de afgelopen weken tot drie maal toe buiten de openbaarheid besproken door de gemeenteraad. Eerst binnen het presidium (de gezamenlijke fractievoorzitters bepalen de agenda van de raad), daarna op de politieke markt en vervolgens opnieuw in het presidium. Slotsom: de raad weigert in te gaan op de wens van het college.

Dat gebeurt eventueel pas nadat eind volgende maand het onderzoek is voltooid van de raadscommissie die onderzoek doet naar de miljoenenverliezen op het gemeentelijk grondbedrijf, zegt raadswoordvoerder Barbara Belder. Tijdens de verhoren van de commissie werden namelijk meerdere functionarissen bevraagd over het fietstasdossier en het onderwerp krijgt een plaats in het onderzoeksrapport. ,,De raad wil eerst het geheel zien in plaats van een stukje van de puzzel'', aldus Belder.

Opmerkelijk is dat voor het college de verhoren juist meespeelden bij de conclusie dat de deal met Van Berlo moet worden nagekomen. Op het aspect dat Van Ardene niet beslissingsbevoegd zou zijn geweest, ging Theo Kuipers tijdens de verhoren in. Hij was destijds verantwoordelijk wethouder en later hoofd grondbedrijf. Kuipers gaf aan dat Van Ardenne handelde met zijn instemming: ,,Er werd altijd rugdekking gevraagd.''

In samenwerking met indebuurt Apeldoorn

Apeldoorn