Marije van Hunenstijn.
Volledig scherm
Marije van Hunenstijn. © Rob Voss

‘Je hoeft geen bitch te zijn om topsport te bedrijven’

Marije van Hunenstijn (24) kan niet meer in de luwte sprinten. De Apeldoornse atlete liep vorig seizoen al de limiet voor de Olympische Spelen van Tokio, waar ze de 100 meter en de estafette 4x100 meter hoopt te lopen.  Ze groeit enorm de laatste jaren, maar wil vooral mentaal stappen maken. ,,Je hoeft geen bitch te zijn om te presteren.”

En dan hoor je ineens bij de nationale top, kijken ineens veel meer mensen naar jouw prestaties en houden zelfs andere atleten jouw verrichtingen nauwlettend in de gaten. Ze praat er gepassioneerd over, heeft weinig geheimen. Haar felblauwe ogen sprankelen. De wereld is veranderd voor Van Hunenstijn, die de komende maanden vooral mentaal sterker wil worden. Maar dan zonder een bitch te worden, zoals de sprintster die vorig jaar haar WK-debuut maakte in Doha, benadrukt. ,,Want er is meer dan sport alleen.”

Zaterdag verschijnt ze aan de start van de 60 meter sprint op het NK indoor atletiek in haar woonplaats Apeldoorn. En gaat ze voor niets minder dan de titel.

Hoe heb je afgelopen seizoen beleefd?

,,Heel goed, de stappen die ik maak in trainingen worden ook in de wedstrijden duidelijk. Het grote doel was plaatsen voor het WK atletiek in Doha en dat is gelukt. Ik wist me zelf al in Zwitserland te plaatsen voor de Olympische Spelen. Dat was wel heel bijzonder.‘’

Maar dan het WK. Dat ging niet best.

,,Nee, dat was wel even een teleurstelling. Een anti-climax. Ik had het daar veel beter willen en kunnen doen. Ik was lichamelijk echt in vorm, alleen de spanning werd toch te groot. Het overviel me allemaal een beetje. Het ging echt heel slecht, werd in de serie al uitgeschakeld. Daar baal ik heel erg van, zelfs als ik er nu nog op terugkijk. Dan nog kan ik denken oh shit, ik heb het echt verpest.”

Wat was die spanning dan?

,,Tja, ik was niet mega-zenuwachtig of zo, maar ik kwam op de baan en was eigenlijk mijn focus kwijt. Ik zag alles wat er om me heen gebeurde, ging ook om me heen kijken. Ik zat helemaal niet in mijn eigen wereld en dat moet je wel zijn. Ik was afgeleid door het startblok, door de mensen in het publiek, het stadion. Eigenlijk alles.”

Is dat dan de grootte van het evenement?

,,Ja ik denk het wel. Je leeft er zolang naar toe, het hele jaar. En dan moet je in één keer laten zien wat je kan. Het was mijn eerste WK ooit. Individueel en met de estafette. Een Diamond Leaguewedstrijd is zelfs nog anders. Ik wilde het zo graag goed doen, dat ik er mentaal te druk mee was. Ik heb er wel veel van geleerd. Tja, en beter vorig jaar dan dit jaar, zal ik maar zeggen.”

Marije van Hunenstijn.
Volledig scherm
Marije van Hunenstijn. © Rob Voss

Dat is ook wat Bart Bennema, jouw coach, heeft gezegd. Je moet fysiek en mentaal verbeteren om met de top mee te kunnen doen. Is dat wat je bedoelt?

,,Nou, Bart bedoelt vooral dat ik bij trainingen de totale focus moet hebben. Wil je elke training de grens opzoeken en verleggen, dan moet je iedere keer weer opnieuw vol aanstaan. Je kunt een training niet half doen. Ik moet meer mijn eigen grenzen opzoeken. Ik denk nog wel eens dat ik het niet kan, of dat ik op safe speel. Daar word je niet beter van.”

Je bent onzeker?

,,Het is niet perse onzeker, meer dat ik niet precies weet wat ik in me heb. Dat ik twijfel of ik dat in me heb, maar het toch kan. Dat moet ik loslaten en daar zijn we veel mee bezig geweest de afgelopen winter en daarin hebben we echt wel stappen gemaakt.”

Hoe ben je daar bezig mee geweest?

,,In trainingen harder lopen, een goede focus hebben. Grenzen opzoeken in tempo's en krachttraining, weten dat ik mee kan met de groep meiden waar ik mee train. Vroeger liep ik achteraan, maar dat hoeft niet meer. Pak maar een keer de kop, moe word je toch wel, ga er dan maar voor. Haal er alles uit. Ik ben nu nog veel fitter. Ook met kracht ben ik vooruit gegaan, Ik ben sterker dan vorig jaar. Dat mentale in de grote wedstrijden kun je niet altijd oefenen. Dat krijg je ook niet bij de kleinere wedstrijden, dus dat is wel lastig. Ik voer nu gesprekken en probeer er achter te komen waar dat gevoel vandaan komt en hoe we het kunnen voorkomen.”

Quote

De limiet heb ik gelopen, maar ik moet wel laten zien dat ik in vorm ben en uiteinde­lijk moet de Atletiek­unie me ook nog aanwijzen natuurlijk. Maar ik ga er vanuit dat dat wel goed zit

Marije van Hunenstijn, Sprintster

Je hebt in elk geval niet meer de druk van het halen van limieten. Je bent al geplaatst voor de Olympische Spelen!

,,Dat is wel lekker hoor. Zeker nu het WK indoor niet doorgaat hoef ik geen rekening te houden met ranking of zo. Niemand haalt daar nu punten. De limiet heb ik gelopen, maar ik moet wel laten zien dat ik in vorm ben en uiteindelijk moet de Atletiekunie me ook nog aanwijzen natuurlijk. Maar ik ga er vanuit dat dat wel goed zit. Het voordeel voor mij is dat ik nu mijn eigen programma kan lopen en geen druk heb van veel wedstrijden moeten lopen op maar die limiet te lopen.”

En nu naar het NK indoor. Indoor telt toch helemaal niet nu? 

,,Nou, ja, het is wel in Apeldoorn. Dat is wel leuk natuurlijk.”

Maar vorig jaar was je het gezicht van het NK, nu niet.....

,,Dat is elk jaar iemand anders, haha. Toch vind ik het wel leuk steeds in Apeldoorn. Ik had vooraf geen doelen gesteld voor het indoorseizoen. De winterperiode ging wel heel goed. Tijdens de trainingsstage in januari ging het heel goed en ik wilde drie wedstrijden lopen om wat dingen uit te proberen. Ook dat mentale aspect te trainen. Kijken hoe ik daar mee omga. Dus niet echt de tijden waren belangrijk, maar meer het proces er omheen.”

En dan loop je 7.31 in Dusseldorf, 7.37 in Berlijn de afgelopen weken.

Ja, dat ging best lekker, zeker in Dusseldorf."

Vorig jaar raakte je in de halve finale geblesseerd op het NK indoor. Speelt dat nog in je hoofd?

,,Nee, dat niet. Je weet dat zoiets kan gebeuren. En helemaal dit jaar zal ik geen risico’s nemen natuurlijk. Als er maar iets is, dan gaan we niet ten koste van alles door. “

Marije van Hunenstijn.
Volledig scherm
Marije van Hunenstijn. © Rob Voss

Je was wel heel teleurgesteld. Niet aanspreekbaar.

,,Ja joh, ik was het gezicht van het NK. In mijn Apeldoorn. En ik wilde heel graag iets laten zien natuurlijk. Als je er eenmaal bent, wil je gewoon je van je beste kant laten zien. En toen ik geblesseerd raakte, ging er van alles door me heen. Weer die revalidatie in, dat is gewoon naar. Ik was zo ontzettend teleurgesteld. Je gaat trainingsarbeid missen, ik knakte mentaal gewoon even. Dat gaat nu beter. Ik voel mijn lichaam nu beter aan, voel eerder aan of ik door kan gaan of juist moet stoppen. Dat heb ik geleerd. Ik ben sterker geworden.”

Quote

En toen ik gebles­seerd raakte, ging er van alles door me heen. Weer die revalida­tie in, dat is gewoon naar. Ik was zo ontzettend teleurge­steld

Marije van Hunenstijn, Sprintster

Over twee weken word je 25, dan ben je op je sterkst?

,,Ik ben later begonnen dan de meeste anderen. Ik voel dat ik nog steeds sterker word en dat is goed voor me. Ik heb veel blessures gehad vroeger en dat wil ik voorkomen. Dus heb ik geleerd om te weten wat goed voor me is. Soms hard trainen, soms wat minder hard als mijn lichaam daar om vraagt. Ik word wat volwassener, haha.  Ik ben wel wat rustiger geworden, heb toch een hele stap gemaakt. Ik heb de Olympische limiet gelopen, het WK gehaald.”

Ineens stond je in de schijnwerpers?

,,Ja, je wordt ineens in de gaten gehouden. Door de media, maar ook door andere atleten. Die willen weten hoe je het doet. Er wordt ook meer van je verwacht. Wat logisch is, want je presteert meer. Maar dat was wel helemaal nieuw. Ik heb altijd een beetje vanuit een underdogpositie kunnen lopen, hoorde nooit bij de besten. Maar ik zit nu in een nieuwe situatie en daar had ik aan het begin wat moeite mee. Ik verwacht van mezelf al heel veel, als anderen dat ook ineens gaan doen, wordt het wel heel veel."

Ben je veeleisend naar jezelf toen?

,,Jazeker. Maar  trek me ook aan wat anderen van me en mijn prestaties vinden. Nu zijn er meer mensen die er iets van vinden en dat was wennen."

Er wordt wel gezegd dat topsporters egoïstisch moeten zijn. Misschien wel wat bitchy. Ben je dat?

,,Nee, ik ben het er ook niet mee eens, hoor. Je moet voor jezelf opkomen, maar dat is wat anders dan egoïstisch zijn. Ik geef nog steeds om andere mensen. Hoe belangrijk een wedstrijd ook is, er zijn altijd nog belangrijkere dingen. Ik vind dat je wel bij jezelf moet blijven. Natuurlijk wordt er wel eens gezegd dat je een bitch moet zijn, maar als ik een act ga opvoeren dan kost dat me meer energie dan dat het me oplevert. Daar zijn we ook op zoek naar voor de wedstrijden. Ook dan moet ik mezelf blijven, daar moet ik mijn weg in vinden.”

Marije van Hunenstijn tijdens het WK in Doha.
Volledig scherm
Marije van Hunenstijn tijdens het WK in Doha. © BSR Agency

Omschrijf je zelf eens dan.

,,Wat een vraag... haha. Ik heb gewoon heel veel plezier in de sport en ik ben sowieso heel positief ingesteld. Ik houd van gezelligheid en ik gun anderen ook succes. Zeker omdat ik weet wat ze er voor over moeten hebben en hoe hard ze er voor trainen. Misschien ben ik een wat sociale atlete. En ik wil niet mijn hele leven afsluiten, want er is ook een leven na en naast de sport. Die ontspanning heb ik nodig. Ik kan al zoveel dingen niet, niet uitgaan, niet snoepen, niet laat naar bed gaan. Maar met vriendinnen een avondje lekker koken, samenzijn. Dat vind ik al heerlijk.”

Houd het Corona-virus je nog bezig? Het WK indoor afgelast, in Japan waard e Olympische Spelen worden gehouden is het ook aangetroffen.

,,Nou ja, het WK zou ik toch niet lopen. Dat was niet nodig voor mij, ik heb geen punten nodig voor de ranglijst. En ik wilde daarom niet helemaal naar China gaan. We hadden het vandaag nog met de meiden over ‘wat als de Spelen worden afgelast, of verplaatst? Ik denk niet dat het zover zal komen, maar ik heb er toch geen invloed op. Dat zien we dan wel.”

In samenwerking met indebuurt Apeldoorn

Apeldoorn