Volledig scherm
PREMIUM
Hospice Apeldoorn houdt open huis. Op de foto Lex Brons en zijn vriendin Samira. Ze belijken het fotoalbum van zijn afscheidsfeest Vier het leven met Lex. © Kevin Hagens

Lex: ’Dit hospice is een geschenk, mijn tweede thuis’

Hij verblijft er nu acht weken en voelt zich er helemaal thuis. Ook al weet de ongeneeslijke zieke Lex Brons (56) uit Apeldoorn dat hij hier, in het gebouw van Hospice Apeldoorn, zal sterven. ,,Ik kan dit hospice als eindstation van je leven aan iedereen aanraden.’’

Hij weet dat hij niet lang meer te leven heeft. Vrede heeft Lex Brons (56) er nog niet mee. ,,Ik vind het moeilijk om mijn vriendin, mijn kinderen, familie en vrienden achter te moeten laten,’’ zegt hij met een brok in de keel. ,,Ik heb nog lang niet genoeg van het leven. Ik vind het leven fijn.’’ Zijn vriendin Samira, naast hem op de bank, laat een traan. ,,Het is zoals het is, je mag je emotie best tonen.’’ Lex: ,,Maar er komt misschien een moment dat ik denk, het is goed zo. Laat me maar gaan. Ik vind het mooi geweest. Ik heb een euthanasieverklaring. Maar ik weet niet of ik er gebruik van maak. Tot mijn sterven wil ik er nog uit halen wat er in zit. Deze weken in het hospice helpen ons daarbij. Dit is écht een geschenk. Dit voelt als mijn tweede thuis.’’

In samenwerking met indebuurt Apeldoorn

Apeldoorn