Volledig scherm
De mannen van de KWS zijn blij, maar juichen niet zo uitbundig als ze gewild hadden. © Bert Anvelink

Ze speelden geen finale, maar toch zijn deze schoolvoetballers uit Apeldoorn kampioen van Nederland

Teleurgesteld, maar toch Nederlands kampioen. Zie daar het gevoel van de schoolvoetballers van de Koningin Wilhelmina School uit Apeldoorn. Bloed fanatiek waren ze bezig met de halve finale bij de KNVB in Zeist. Totdat de wedstrijden plotseling werden afgelast en alle teams die de finaledag haalden tot kampioen werden uitgeroepen.

,,Vanwege het slechte weer, en ook omdat de velden anders te slecht zouden worden voor een wedstrijd die Jong Oranje nog moest spelen’', licht Bert Anvelink, de coach van het team, toe. Het Nederlands kampioenschap werd gestaakt en niet meer hervat. 

Bizar

Wel een titel dus, voor de Apeldoornse leerlingen. ,,Maar wel op een hele bizarre manier’', vindt Anvelink. ,,De jongens zijn dan ook erg teleurgesteld. Ze waren zo hard op weg om op eigen kracht Nederlands kampioen te worden en het zat er ook echt in dat dat zou gaan gebeuren. Dat de veiligheid voorop staat en dat er even gestopt wordt vanwege het weer snappen we, maar dat deze wedstrijden geannuleerd worden omdat Jong Oranje nog moet spelen is wel heel apart.’'

Naast de wedstrijden werd ook de prijsuitreiking afgelast. ,,Geen plan B, geen beker, alles wordt opgestuurd per post...’', aldus Anvelink. ,,Een tegenvaller dus, maar in de bus op weg naar huis werd toch nog even een klein feestje gevierd.’’

Volledig scherm
Noodweer op het KNVB-complex in Zeist. De regen maakte verder spelen onmogelijk. © Bert Anvelink
  1. Mengeling van emoties rond herinneringscentrum Apeldoornsche Bosch
    PREMIUM

    Mengeling van emoties rond herinne­rings­cen­trum Apeldoorn­sche Bosch

    In het huis waar Yvonne Elzas als kind logeerde, komt een permanent herinneringscentrum over het oorlogsdrama van het Apeldoornsche Bosch. Haar grootouders woonden hier omdat haar opa directeur was van internaat Paedagogium Achisomog. Goed dat het herinneringscentrum er komt, zegt Elzas, al vindt ze het zelf steeds moeilijker om oorlogsverhalen te horen. ,,Ik kan bijna geen documentaire zien, maar nog steeds voel ik me hier ontzettend thuis.’’

In samenwerking met indebuurt Apeldoorn

Apeldoorn