Volledig scherm
PREMIUM
Park Sonsbeek op archiefbeeld, foto ter illustratie. © Rolf Hensel

‘Al bij de eerste passen door Sonsbeek voelden we: goede keuze, deze comeback’

column remco kockOp de twee doordeweekse avonden dat we samen thuis zijn, hangen mijn vriendin en ik vaak op de bank. We zijn drie jaar samen, het komt voor dat we letterlijk uitgepraat zijn. Mijn vriendin zit dan met haar snuit in de smartphone, instagrammen noemt ze dat. 

Ik probeer een boek te lezen, maar regelmatig grijp ik naar de telefoon om te checken of er nog sportnieuws is.

Steeds vaker voel ik de behoefte om mijn smartphone met een hamer aan diggelen te slaan. Gewoon, omdat het apparaat meer voelt als een vijand dan een vriend.

Je kan moeilijk beweren dat je leeft, wanneer je als een junk van (nieuws)bericht naar (nieuws)bericht hopt.

Mijn vriendin en ik bewonen een bovenverdieping, dus het ontbreekt ons aan een tuin. Vorige week, het was lekker weer, besloten we ’s avond park Sonsbeek in te wandelen. Toen we elkaar leerden kennen en onze liefde opbloeide, struinden we een zomer lang regelmatig door het stadspark.

Quote

Bizar hoeveel fluitende vogels, frisse lucht en al dat groen met je doen.

De Stentor gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement