Volledig scherm
PREMIUM
silent disco © ANP

‘Misschien moet ik stilte-dj worden’

ColumnMeer nog dan van muziek houd ik van stilte. Het meest geniet ik van de ongemakkelijke stilte, tenminste, wanneer ik die zelf creëer. Gewone stilte is ook lekker. Misschien is er een stiltetekort in de wereld. Het zou veel ruzie en commotie schelen, als mensen vaker zwegen en – in plaats van naar de eigen onderbuik – eens luisterden naar hun hersenen.

Misschien moet ik stilte-dj worden. In een grote tent op Lowlands verschijn ik op het podium, mijn wijsvinger sussend op mijn mond. Op het podium sta ik, DJ Silence, te zwijgen. Een uur lang. Het publiek zwijgt mee (zonder koptelefoon, ik haat silent disco). Vermoedelijk omarmt de hipstergemeente mijn act. Jongeren die na mijn stilteshow zeggen: ,,Shit, ik was even alleen met mijn gedachten. Ik hoorde mezelf. Best eng, heel intens. Echt. DJ Silence is een genie.”

De Stentor gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement