Volledig scherm
Marlieke Bruggink en haar dochter Amily van 5 jaar oud. Amily belde vrijdag 112 nadat haar moeder onwel was geworden. © Robin Hilberink

Amely (5!) loodst ambulance koelbloedig naar haar bewusteloze moeder

Twee keer gaat Marlieke Bruggink onderuit. De tweede keer ziet haar 5-jarige dochtertje Amely het gebeuren. Het kind loodst als een koelbloedige volwassenen de ambulance naar haar moeder om haar te redden.

Eerder op de dag is de Oldenzaalse behandeld aan een ontstoken kies. Vermoedelijk reageert haar lichaam verkeerd op de antibiotica die haar tandarts heeft gegeven en de voorgeschreven pijnstiller ibuprofen. De eerste keer dat ze onderuit gaat valt ze op haar hoofd, met een flink buil op haar achterhoofd als gevolg. Dan is de Oldenzaalse al even ‘weg’ geweest. Veel herinnert ze zich daar niet van.

De tweede keer als het gebeurt zit Marlieke zit op de rand van haar bed. Ze wil gaan liggen, want voelt zich weer niet goed worden. Nu neemt ze actie. Ze pakt nog zelf de telefoon om 112 te bellen. Maar ze slaagt er alleen niet meer in om het gesprek aan te gaan. “Ik val achterover en raak weer bewusteloos”.

Ogen dicht

Dat is het moment dat Amely in actie komt; in plaats dat ze in paniek naar haar moeder vliegt, ze pakt de hoorn van bed en regelt het allemaal. „Hallo… Mijn moeder heeft de ogen dicht en reageert niet meer. Jullie moeten een ambulance sturen hoor!” Daarna doet ze de deur al open van het appartement op twee hoog en gaat op de balustrade staan. Als de hulpverlening arriveert begint ze meteen als een gids te zwaaien: „hier naar toe, hier naar toe.”

Slim

Marlieke krijgt alleen het laatste weer een beetje mee, hoe haar dochtertje de hulpverleners naar binnen stuurt. De broeders brengen haar weer bij haar positieven. Opgenomen hoeft Bruggink niet. “Maar ik weet natuurlijk niet hoe het was afgelopen zonder Amely. Langzaam kwam ik weer bij toen ik sirenes hoorde. Maar zelf kon ik me niet redden. Het is zo’n slim kind. Voor hetzelfde geld drukt ze de telefoon uit, of legt ‘m weg. Ik denk echt, dat het zonder haar hulp nog heel anders had kunnen aflopen.”

Van de politie krijgt Amely voor haar slimme optreden een knuffelbeer. Ze is er maar wat blij mee.

Angsten

‘Opa’ Peter Bruggink staat versteld van d’r. „We wisten natuurlijk wel dat die kleine behoorlijk bij de pinken is, want ze  vangt veel op. Maar dit? Echt geweldig hoe ze dit heeft gedaan.” Bruggink  heeft daarvoor nog flink wat angst uitgestaan. „Mensen hadden ons al gebeld. Er is een ambulance bij je dochter, wat is er aan de hand? We wisten nog van niks. Gelukkig belde Marlieke ons redelijk snel daarna. ‘Papa, niet schrikken, het is allemaal goed nu.’ Ja. Maar zonder die kleine… je weet het niet.”