'Een SS'er heeft mijn leven gered'

Hij overleefde een beruchte Gestapo-gevangenis, drie concentratiekampen en een grote scheepsramp. Wim Aloserij (94) onderging de wreedheden van de nazi’s, maar ziet niet om in wrok. Als ‘de laatste getuige’ vertelt hij in een boek over zijn wil om te leven.

Quote

Ik wil mijn leven niet laten bederven door wat ik heb meegemaakt.

Wim Aloserij

Het is april 1959. Langs een gracht in Amsterdam staat een Duitse auto met pech. Wim Aloserij twijfelt niet en ontfermt zich over het onfortuinlijke gezin. Hij leidt ze rond door de Bollenstreek en sleept een dag later de auto naar Duitsland.

Tegen de familie rept hij met geen woord over zijn oorlogsverleden. Hij had kunnen vertellen wat hij zag in de concentratiekampen Neuengamme en Husum-Schwesing. De uitgemergelde lichamen en stapels lijken.

Hoe het sadistische gelach van de kampbeulen klinkt, de kreten van pijn en doodsangst van medegevangenen en de blaffende commando’s op ieder appèl. ‘Raus, Raus. Schneller, Schneller. Mützen ab, Mützen auf. Augen richten links. Augen richten rechts!’

  1. De suggestie dat De Zwarte Cross moedwillig een club willen buitensluiten, is lachwekkend
    PREMIUM
    column

    De suggestie dat De Zwarte Cross moedwillig een club willen buitenslui­ten, is lachwek­kend

    Özcan Akyol schrijft drie keer per week over wat hem bezighoudt. De humorloze gevoeligheid die momenteel door Nederland rondwaart, bereikte gisteren een nieuw dieptepunt toen de organisatie van De Zwarte Cross zich genoodzaakt voelde om excuses te maken voor wat teksten. Het festival, dat bekendstaat om zijn maatschappelijke betrokkenheid én satirische uitingen, kreeg zware kritiek te verduren omdat er een bordje en een zeil was opgehangen met de teksten ‘Allah’s afbakbar’ en ‘Leve de Kleurling’.