Volledig scherm
PREMIUM
Kinderen in IS-kamp al-Hol in Syrië wachten op vervoer naar veilig gebied. © AP

‘Kinderterreur, pardon? Je moet ze met rust laten’

Deze week ontstond ophef over de twee IS-wezen die naar Nederland terugkwamen. Op verzoek van deze krant schreef historicus Chris van der Heijden een opiniestuk. Zijn betoog: mensen die deze kinderen niet willen beschermen spoelen hun eigen principes door de goot.

Kinderterreurpardon. Dat is het woord dat PVV-leider GeertWilders deze week gebruikte toen bekend werd dat de Nederlandse overheid twee kinderen uit IS-gezinnen naar Nederland gehaald had en overgedragen aan een voogd. De kinderen zijn vier en twee jaar jong. Beiden zijn wees. De vader stierf enige tijd geleden. De moeder overleed begin dit jaar. Sindsdien zaten de kinderen ‘onder erbarmelijke omstandigheden en zonder enige vorm van ouderlijk gezag’, zoals twee ministers in een brief aan de Kamer schreven, in een kamp. Uit datzelfde kamp haalde de Franse overheid een tiental lotgenootjes. Op verzoek van Nederland nam men ook dit tweetal mee. Gelukkig zou je denken. Wat moeten die peuters zonder ouders in dergelijke vreselijke omstandigheden? Ieder kind dat gered wordt is er een. Goed nieuws dus.