'Nu komen alle ik-was-erbij -mensen met hun selfies'

Notre-Dame verwoestDe dag na de brand is Parijs aan het bekomen van de dreun. Parijzenaars en toeristen gaan in processie langs het ziekbed van de Notre-Dame.

Volledig scherm
Beelden vanuit een drone tonen gisterochtend de schade in volle omvang. © Gigarama
Volledig scherm
Puin van het ingestorte dak heeft in de kerk een ravage veroorzaakt. © Bloomberg via Getty Images

Kijk in de ogen van Lucienne Montanari (90) als ze vertelt hoe prachtig het houten skelet onder het dak van Notre-Dame was en je ziet verdriet. Ze is in haar lange leven verschillende keren 'omhoog geklommen' in de kathedraal om het te bewonderen. ,,Dat raamwerk was zo dicht en compleet dat het een bos werd genoemd. Een bos van balken die leken te wuiven als echte bomen en waarin je misschien wel vogels kon horen.”

Lucienne, ooit werkzaam in de Parijse mode-industrie, is imponerend kwiek en koket voor haar leeftijd. Ze was tiener toen Hitler wilde weten of Parijs al brandde. De nazileider wilde de stad laten vernietigen alvorens het Duitse leger zou capituleren voor de geallieerden. ,,Ze heeft de nazi's weerstaan, ze gaat ons nu niet in de steek laten'', staat er groot in dagblad Le Monde. Ze is Notre-Dame. Notre-Dame is Notre Drame (Ons Drama) geworden, schrijft een andere krant, Libération. En Ons Drama werd gisteren op vele manieren beleefd. Heel de wereld, die toch al in Parijs op bezoek was, lijkt aan te sluiten voor de lange processie langs het ziekbed. Ze is niet ingestort, zoals werd gevreesd. Ze staat nog, maar haar binnenste is deels verkoold. Hoe ziek Notre-Dame is. weten we pas later deze week. ,,Het is te gevaarlijk om naar binnen te gaan", zegt de Parijse brandweercommandant op een geïmproviseerde persconferentie op le parvis, het kerkplein. Boven, rond de torens die bleven staan, zoemt een drone. Schade-inspectie, 850 jaar na de oprichting.

Zestig jaar woont Lucienne op steenworp afstand van de beroemdste kathedraal ter wereld. Met haar buurvrouw Monique Moreau (75) was ze er maandagavond sneller dan de grote brandweerauto's die vaak vaststonden in het verkeer en de smalle stegen op het Ile de la Cité. ,,Komen ze nog, wat is er aan de hand?", riep Monique. Toen de spits omlaag kwam en de vlammen later ook aan de torens van Notre-Dame begonnen te likken, trok Lucienne haar vriendin aan de arm. ,,We gaan. Naar de bistro, onze moraal heeft een opkikker nodig".