Anne-Britt (11) zorgt er voor dat de tuin van het Deventer Ziekenhuis kleur krijgt

Video,,Zou er geen tuin moeten komen bij het Deventer Ziekenhuis?’' Die oproep deed Anne-Britt Draaijer (11) in een brief aan de toenmalige burgemeester Heidema. Drie jaar later gaat dan de schop de grond in en plant het schoolmeisje samen met de opvolger van Heidema tientallen bloemen en boompjes. 

‘Ik keek een film en daar was een tuin in een ziekenhuis. En toen dacht ik: waarom hebben wij dat hier in Deventer eigenlijk niet?’’ Volgens Anne-Britt was het bij het ziekenhuis maar een kale boel zonder tuin. ,,Als mensen naar buiten willen dan moeten ze wel iets leuks hebben.’’

Ze kreeg hulp van de toenmalige burgemeester die haar doorverwees naar Gita Gallé, de bestuursvoorzitter van het ziekenhuis. Zij had ook al vanuit haar personeel de tip gekregen om een tuin aan te leggen en vond het een goed plan. Drie jaar later staat Gallé zij aan zij met Anne-Britt in de grond te graven waar de nieuwe tuin van het ziekenhuis moet komen. Eén voor één plaatsen ze de plantjes rondom een boom. Zowel de plantjes als de bomen zijn gesponsord. ,,Heerlijk toch, die afwisseling’’, zegt Gallé, die haar bestuurskamer voor een paar uur heeft ingewisseld voor het landje achter het ziekenhuis. De hakjes zijn verruild voor klompen.

Volledig scherm
Anne-Britt (midden) legt samen met Gita Gallé (rechts) de bloementuin aan. © FOTO HISSINK

Groenbedrijf

Gallé en Anne-Britt hoeven niet alléén in de tuin te werken. De gemeente heeft mensen van het groenbedrijf gestuurd die met materialen zijn gekomen en allerlei planten in zaaien waar vlinders op af komen. Ook ambtenaren, ziekenhuismedewerkers helpen mee en graven gaten in de harde grond voor de boompjes. ,,Dat helpt ons de kosten te dekken’’, zegt Marja Fuchs, Zij is programmamanager oncologie, maar leidt ook het tuinproject. Fuchs zegt dat ook lokale organisaties en buurtbewoners meehelpen. ,,Deze tuin staat op ziekenhuisgrond, maar is openbaar, Iedereen is welkom om hier een wandeling te maken.’’

Toch is de bedoeling dat vooral patiënten regelmatig naar de tuin wandelen. Geriater Ellen Elbrecht zit in mantelpakje en hoge hakken in het zand te wroeten. Volgens haar is de tuin van levensbelang. ,,Weet je hoeveel patiënten nu bewegen? Vijf tot tien minuten per dag! Dat is veel te weinig.’’ Elbrecht hoopt dat patiënten met hun bezoek een ommetje gaan maken in plaats van op bed te liggen. ,,Ook als je slecht ter been bent kun je best met familie in een rolstoel een stukje omlopen.’’

Meer tuintjes?

De tuin is niet makkelijk te bereiken vanuit het ziekenhuis, erkent ook Fuchs. ,,We hopen nog wel een doorgang te maken.’’ Dat is in ieder geval één van de ambities voor de achterkant van het ziekenhuis. Fuchs heeft er nog wel meer. ,,We hebben nog drie veldjes. Misschien moeten we daar ook een tuin aanleggen.’’

Ze krijgt bijval van Gallé. ,,Ik weet niet of we alles moeten ‘betuinen’, maar het is wel mooi om te kijken wat we met dit gebied kunnen doen in het kader van gezondheidsbevordering’’, zegt Gallé. Zij heeft inmiddels een spade heeft gevonden en graaft fanatiek gaten waar anderen de plantjes in laten zakken.Vele handen maken licht werk en dat merkt ook burgemeester Ron König. Hij arriveert iets later en kan nog net meehelpen met het plaatsen van het laatste plantje. Gestoken in werkkleren en robuuste schoenen laat hij zich dan maar bijpraten door Anne-Britt en haar ouders. ,,Ik ben hartstikke blij dat het klaar is’', zegt hij tegen het meisje. ,,Nu maar afwachten hoe mooi het wordt.’’

Over een paar maanden wordt de tuin officieel geopend. Dan kan Anne-Britt vertellen of het groen bij het Deventer ziekenhuis net zo mooi is als in de film.

In samenwerking met indebuurt Deventer

Deventer