Exclusief

Het beste van De Stentor

In PREMIUM vind je een selectie van onze beste verhalen. Elke dag alles van De Stentor lezen? Neem dan een abonnement.

Volledig scherm
PREMIUM
Johanneke ter Stege. Foto Marcel Krijgsman. © Eigen foto

Dankbare Deventer dichter Johanneke ter Stege: Bang om stad te kort te doen

Johanneke ter Stege (27) staat aan de vooravond van haar afscheid als Deventer Dichter. Zaterdag draagt zij tijdens Poëziefestival Het Tuinfeest het stokje over aan haar nog onbekende opvolger. Hoe kijkt zij terug op haar 'ambtstermijn'?

In de maalstroom aan sentimenten die door haar hoofd dwarrelt met het oog op het nakende einde van haar rol als Deventer Dichter is het gevoel van dankbaarheid bij Johanneke ter Stege het sterkst. ,,Dankbaar ben ik voor de mooie tijd, voor alle mensen waarmee ik in aanraking ben gekomen.  Er zijn heel veel poorten voor me opengegaan en ik ben dankbaar voor hoe de stad zich voor mij heeft opengesteld.''

De Enschedese, die pas sinds enkele jaren in Deventer woont, voelt zich ook wel een beetje opgelucht, geeft ze toe in een eetcafé aan de Brink. Opluchting omdat er de afgelopen twee jaar zo ontzettend veel op haar is afgekomen.

Hieronder staan de twee favoriete gedichten van Johanneke ter Stege die zij in haar periode als Deventer Dichter heeft geschreven.
Zaterdag neemt de 27-jarige Ter Stege afscheid tijdens poëziefestival Het Tuinfeest en wordt haar opvolger bekendgemaakt. Toch is Ter Stege nog niet klaar: op 3 september volgt de onthulling van haar gedicht over Geert Groote en op 10 oktober presenteert zij in Theater Bouwkunde een bundel met (stads)gedichten, foto's, songteksten, losse zinnen en een cd.

De IJssel

We hebben haar taille losgemaakt
ze mag weer vrijuit ademen
ze wentelt zich om en om in zichzelf
de breedste schepen kan ze dragen

We nestelen ons in het zand
van haar weids gemaakte oevers
we kietelen haar oppervlak
met pas gelakte nagels

Oh zij, reislustig tranendal dat
eeuwen voor ons heeft overleefd
is talloze malen bezien en bezongen
een jaar is voor haar
een vluchtige droom

Geen warme huid of schaterlach
zal haar ervan weerhouden
zich over je te buigen
om jou te zuigen in haar stroom

De lente begint

De lente begint in een donkere wereld
die wij van overzee bezien.
Drones tonen steden waar grijs overheerst
in leeggeschoten straten.

Op Facebook miezert het meningen,
het draagt geen enkel antwoord aan.
Ik weet aan welke kant ik sta,
maar niet wie ik moet volgen.

Slapend raak ik diep te water,
duik ik muntjes tussen haaien,
draag ik dorpen op mijn rug;
wakker raak ik kant noch wal.

Ik wou dat de wereld een schoolklas was,
die leerde hoe je elkaar bevrijdt
van alles wat schrijnt en alles wat blijft,
ook als je vraagt of het weg wil gaan.

De Stentor nieuwsapp, download nu! Klik hier voor iOS of hier voor Android!

In samenwerking met indebuurt Deventer

Deventer