Volledig scherm
Willem Paas: ,,Potverdorie, wat hebben we het mooi voor elkaar.'' © FOTO HISSINK

Willem (64) is vergroeid met de Deventer rugbyclub

clubheldenWillem Paas (64) zet zich sinds de oprichting van de Pickwick Players in voor de Deventer rugbyclub. Zeg maar gerust dat hij is vergroeid met de vereniging. En deze clubheld blijft doorgaan. Tot hij écht niet meer kan.

Zittend op de veranda van het clubhuis is het leven goed voor Willem Paas. Zeker deze zonnige oktobermiddag, met het blad al mooi in kleur. Dit is Willems tweede huis. Gemiddeld twintig uur per week doet hij allerlei klusjes voor de Pickwick Players, rugbyvereniging uit Deventer. Vanochtend werd hij ingeschakeld om een nieuwe cilinder in een deur te monteren. Willem direct op pad. Stilzitten is niets voor hem. ,,Dat kan en wil ik niet.''

De clubman schenkt koffie in kartonnen bekers en gaat weer zitten in de houten stoel aan de houten tafel. Het meubilair onderstreept de knusse sfeer bij de Pickwick Players. De kantine is als een Engelse pub, met veel bruin en veel hout. Uiteraard hielp Willem het clubhuis mee opbouwen. Zoals hij dat deed met alle clubhuizen die de Pickwick Players heeft gehad. ,,Als je weet hoe we zijn begonnen - met dertien leden en elke week gemartel om een team op de been te brengen - en ziet waar we nu staan, dat tovert bij mij één grote glimlach tevoorschijn.''

1975

De begindatum haalt Willem nog helder voor de geest: 6 maart 1975. ,,Ik was bij de oprichtingsvergadering in de Landbouwschool. Een paar jaar daarvoor was ik al verknocht geraakt aan rugby. Ik zag een wedstrijd op tv en vond het prachtig. Voor voetbal was mijn motoriek te grof. Ik ben altijd een grote, forse kerel geweest en stond bij rugby dan ook vooraan in de scrum.''

Voor de Deventenaar was en is het een vanzelfsprekendheid iets voor de vereniging terug te doen. ,,Mijn lidmaatschap heeft me zo veel gegeven: waardering, erbij horen, teamgeest, clubgevoel, voor elkaar opkomen; heel waardevol. Dit is mijn clubje.'' Hij knapt allerlei technische karweitjes op, zoals hij ook de inkoop voor zijn rekening neemt. In de keuken staan om pastamaaltijden en salades te bereiden doet hij niet meer. Dat werd te veel op zijn leeftijd. ,,Op vrijdagen kwam ik om half negen 's ochtends bij de club om de bierleverancier te ontvangen en ik ging 's avonds om elf uur pas weg. In de middag kookte ik eten voor na de avondtraining.''

Een taak die steevast terugkomt: de banken die met keilbouten aan de muur zitten bevestigd, opnieuw monteren. ,,Die banken komen weleens los te zitten, want er wordt op gezongen en gesprongen.''

Verhuizing

Hij is nergens te beroerd voor, zegt Willem. ,,Wat binnen mijn vermogen ligt, doe ik.'' Hij benadrukt, zoals het de ware clubheld betaamt, dat hij het niet alleen doet. Elke vrijwilliger is voor hem evenveel waard, of die persoon nu één of twintig uur per week in de club steekt. ,,We hebben allemaal dezelfde bedoeling: de club helpen. Dat is de basis.''

Eén van de beste beslissingen die het bestuur volgens Willem heeft genomen is de verhuizing van de vereniging in 2009 naar Keizerslanden. ,,Na jaren van zuinigheid was er geld om dit prachtige complex te bouwen. Met mooie kleedkamers, een krachthonk en Engelse uitstraling; een trekpleister.''

De club heeft 275 leden. Willem ziet ze vanaf zijn zetel op de veranda komen en gaan. ,,Ik kijk, luister en geniet. Potverdorie wat hebben we het mooi voor elkaar, denk ik dan. Tot het bittere eind blijf ik actief voor deze club.''

Willem is één van de genomineerden clubhelden die we in het zonnetje zetten. Is jouw clubheld ook zo'n top-vrijwilliger? Stem dan hier op jouw favoriete clubheld! 

Volledig scherm

In samenwerking met indebuurt Deventer

Deventer