Volledig scherm
Joris krijgt thuis in de keuken een theedoek toegeworpen door zijn moeder. Want de afwas doen ze met de hand. © Rob Voss

Bijkletsen tijdens de afwas

De Stentor-verslaggever Ronald Kamps volgt op geheel eigen wijze Joris, Lars, Puck, Sytse en Tessa van zeer nabij tijdens de laatste weken van hun examenjaar. Iedere aflevering staat een van hen centraal. Vandaag : Joris (17) thuis, in Kampen. ,,Jo-Ris! Ko-Men! Nu!"

Joris heeft een vader, Joris heeft een moeder, hij heeft een broer, een zus, maar Joris heeft géén afwasmachine.

Vader Coen lacht en legt het uit. ,,Een flink aantal jaren geleden konden de kinderen kiezen voor een laptop óf voor een afwasmachine. Toen kozen ze massaal voor die laptop. Ondertussen hebben we er allemaal één, maar die afwasmachine is er nooit meer gekomen."

,,Het is ook een sociaal gebeuren. Even lekker bijkletsen", vult Joris zijn moeder aan. ,,En in zijn toetsweken hoeft Joris niet af te wassen."

We zitten met zijn zessen aan de eettafel. Het is het hart van het huis. Hier, rechts naast de kachel, schuin tegenover de piano, vinden de gesprekken plaats. Hier staat de witte houten eetbank, hier kan je in de vensterbank gaan zitten, hier komt het eten op tafel.

,,Om half zes precies", verklaart Joris. Zijn zus Anne en zijn broer Marc glimlachen. ,,Half zes. Dan zit ik boven op mijn kamer en dan staat mijn vader onderaan de trap. Hoor ik hem roepen 'Joris!! Joris!! Eten!!' Eigenlijk wil ik dan nog iets afmaken. Bijvoorbeeld een berekening van wiskunde, anders kan ik na het eten helemaal overnieuw beginnen. Staat mijn vader vijf seconden later wéér te roepen. Jo-Ris! Ko-Men! Nu!"

,,Ik kom al."

,,Laat het woord 'al' maar weg, Joris."

Over het eten van moeder Gerdien is het hele gezin te spreken. Heerlijke maaltijden. ,,Maar ze geeft zichzelf óók wel complimentjes, hoor", is de kanttekening van Marc. Hij doet haar stem na: ,,Lekker is dit, hè jongens. Toch? Ja?" Joris ginnegapt. Ook hij zet een stemmetje op. ,,Nou, wat voor cijfer zouden jullie dit geven?" ,,En dan moet je het niet wagen om onder een acht te gaan zitten." De hele bende, inclusief moeder, lacht.

Jamie Oliver

Koken hoort in dit huis bij de opvoeding. Joris haalt Jamie Oliver erbij, althans het kookboek. '5 ingrediënten' is de titel. Zijn vingers zoeken het recept. ,,Deze heb ik wel eens gemaakt: noedels met zoetzure kip. En natuurlijk de kliederige broodjes bal." Ja, kliederen en koken gaan hier in Kampen hand in hand.

Da's de hoofdmaaltijd. Nu het toetje. In alle drukte vergeet pa 'm wel eens. ,,Ach", zegt vader schouderophalend, ,,de COOP zit hier op de hoek. Gaat er iemand de vla halen en dan blijft de rest gewoon aan tafel zitten." En zo zit het gezin van Joris vol theedoeken, vol vla en boordevol pesterijtjes.

,,Ja, toen ik klein was, kreeg ik wel eens geld mee om daar, bij de COOP, een Magnum te halen", weet Joris nog. ,,Twee euro. Kwam ik daar, was het altijd zondag. Was-ie dicht."

Toetje

Dit keer verzorgt Joris daarom zelf het toetje. Het zijn vingeroefeningen voor 18 april. Op die dag vindt het muziekexamen van zijn school Ichthus College plaats in de Stadsgehoorzaal in Kampen.

Joris gaat achter de piano zitten en zijn vingers vinden de toetsen. De rechtervoet bedient het pedaal. Toverachtig mooi. ,,Ludovico Einaudi", zegt hij als hij klaar is. ,,Una Mattina."

Zijn moeder klapt. Er zijn nog kaartjes.