Volledig scherm
Puck maakt tosti's en serveert Frankfurters in de kantine van het Thomas a Kempis College. © Rob Voss

Broodjes en auto wassen

EindexamenDe Stentor-verslaggever Ronald Kamps volgt op geheel eigen wijze Joris, Lars, Puck, Sytse en Tessa van zeer nabij tijdens de laatste weken van hun examenjaar. Iedere aflevering staat een van hen centraal. Vandaag : Puck (nu 16) werkt in de grote pauze in de kantine. ,,Dat is één euro.''

'Ik ben blij dat je hier bent'', zingt Paskal Jakobsen door de boxen van de schoolkantine heen. Vijf leerlingen rennen om de tafeltennistafel. 'n Rondootje. ,,Ik ben blij dat je hier bent'', herhaalt de zangeres. Zoutelande in Zwolle.

De kantinemedewerkster van het Thomas a Kempis College , 'zeg maar Jacoline', heeft haar twijfels of het vandaag druk gaat worden. ,,Het is mooi weer en dan gaan veel leerlingen de stad in.''

Achter de ruiten van de kantine lonkt de blauwe lucht, daar stroomt het water van de Zwolse gracht, daar schijnt de zon. Korte broeken vullen het straatbeeld. Een vrouw met een zomerse jurk, zwart leren jasje over het stuur, fietst over het Kerkbrugje. ,,De eerste twee jaar mag je het schoolplein niet af'', zegt Puck. ,,Gingen we toch een keer de stad in en bij terugkomst stond daar onze mentor uit de eerste klas, de heer Selhorst. We waren al vluchtplannen aan het maken toen we hem aan de andere kant van de brug hoorden roepen: 'Ja, kom maar!' Moesten we voor straf zijn auto wassen.''

Punniken

,,In de grote pauze zaten we vaak hier'', zegt goede vriendin Bo. ,,Aan deze tafel'', geeft Puck aan. Haar hand raakt het houtwerk aan. ,,Huiswerk maken. Sommige docenten controleerden altijd of je je spullen bij je had. Je boeken, je schrift, je huiswerk dus.''

Bijna in koor valt de naam van mevrouw Burgman. De ogen van de meiden gaan op de glimstand. Ze lachen en vertellen over de straf die je kreeg als je vier keer je zaakjes niet in orde had. ,,Dan moest je punniken. Een halve meter punniken! En als je die halve meter niet haalde, mocht je na 45 minuten weg.'' De vriendinnen grinniken nog wat na.

Puck kijkt op haar horloge. Het is bijna kwart over twaalf, haar werk roept. Op dinsdag helpt Puck mee in de kantine. Het is de dag dat er tosti's op het menu staan of, of zoals vandaag, broodjes knakworst. Dan kan Jacoline wel een extra handje gebruiken. En Puck heeft er twee. De zoemer gaat en Paskal en Geike, de kantinezangers van de tekst 'en met wodka en met bokking tussen reddingsbanden', gaan kopje onder in het geroezemoes van tientallen leerlingen.

Met een tang haalt Jacoline een Frankfurter uit het nat. Lichtjes schudden en tussen het witte broodje. ,,Ketchup'', luidt de vraag. De man van de gewassen auto staat ook in de rij. ,,Schrijf je het even op, Puck?'' ,,U hebt anders nog wat staan van de vorige keer'', antwoordt de oud-mentorleerling.

Onderpand

De bakjes meloen, de bruine broodjes met ham en kaas vliegen over de toonbank. Na een half uur geeft de zoemer het einde van de pauze aan. Alleen de tafeltennissers zijn er nog. Ze brengen de batjes terug en willen hun onderpand weer. Twee etuis, een waterflesje en een rekenmachine komen uit het blauwe bakje. ,,Van wie is dit boek, Grandes Lignes'', vraagt Puck. Jacoline doet de klep van het geldbakje dicht. Het was geen slechte dag.

In samenwerking met indebuurt Zwolle