Diftar-effect stagneert in Enschede

ENSCHEDE - Enschedeërs hebben vorig jaar 60,5 miljoen kilo afval geproduceerd. Meer dan in 2017, maar de scheidingspercentages stagneren.

Alleen plastic-, metaal- en drankverpakkingen (pmd) werden in 2018 nog beduidend meer ingezameld door Twente Milieu dan een jaar eerder. Dat is opvallend, want alle Enschedeërs bij elkaar gooiden een miljoen kilo meer afval weg dan in 2017. 

Financiële prikkel

Het diftar-effect lijkt na twee jaar uitgewerkt. Althans, wel op basis van de huidige tarieven. Het beleid, dat de afvalstoffenheffing koppelt aan het aanbod van restafval, is in 2017 ingevoerd. Een grote grijze container kost bijvoorbeeld 7,52 euro per lediging.

Volledig scherm
© Robert Hoetink

De financiële prikkel bereikte direct het beoogde effect: minder restafval (van 33 miljoen kilo in 2016 naar 20 miljoen kilo) en meer gescheiden afvalstromen. De hoeveelheid ingezameld plasticafval verdubbelde naar zo’n 5 miljoen kilo en ook andere belangrijke afvalstromen zoals gft, glas en oud papier zaten in de lift.

In 2018 is nog één miljoen kilo extra plastic ingezameld, maar andere afvalstromen bleven ongeveer gelijk. Er is bovendien ‘slechts’ 128.000 kilo minder restafval ingezameld dan in 2017 en 60.000 kilo meer grofvuil naar de afvalbrengpunten gebracht. 

Veranderingen

De gemiddelde hoeveelheid restafval per inwoner blijft hangen op zo’n 124 kilo (exclusief grofvuil) en dat is ver boven de Twentse doelstelling voor 2030: 50 kilo per inwoner. Daarom besluit de gemeenteraad dit najaar over veranderingen in het afvalbeleid. Het schuiven met de variabele en vaste tarieven in de afvalstoffenheffing is een mogelijkheid. 

Ook een keuzemodel voor afvalcontainers zoals in Hengelo, dat al dan niet via een meerprijs voor de grijze container aanstuurt op het zelf wegbrengen van restafval, wordt genoemd als een optie. Nascheiding door machines niet, antwoordt het college op schriftelijke vragen van PVV, Democratisch Platform en Groep Versteeg.

Een enquête van deze krant, onder meer over welke container inwoners bereid zijn in te leveren, is reeds door bijna 3.500 mensen ingevuld. Meedoen kan nog.

  1. Ei van Eelco
    PREMIUM

    Ei van Eelco

    Het is om en nabij 1984 als de ondergang van de textielindustrie Enschede in een bodemloze financiële put heeft geworpen. De stad heeft een Artikel 12-status. Ze is failliet. Er is zelfs geen geld voor wat speeltoestellen voor kinderen. Wel voor een kunstwerk bij het stadhuis. ‘Veur dat lilleke ei’, bijt Doortje Pril, een goedgebekte Enschedese, uit onvrede en uit burgerlijke ongehoorzaamheid bij een vergadering burgemeester Ko Wierenga toe vanaf de tribune. Zo kwam de waterpartij Ei van Ko aan zijn naam. Toepasselijk, met de kennis van nu. Mede dankzij de vindingrijkheid van de toenmalige burgervader klauterde Enschede uit de afgrond. Wierenga bezat het Ei van Columbus.