Volledig scherm
Leden van rescueteam SAR Nederland in actie tijdens de zoekactie naar Loes de Groot-Veenendaal in Het Aamsveen. Uiterst rechts, Houwina Postma. © Lars Smook

Hulp uit Twente gevraagd voor zoekacties naar vermiste personen

ENSCHEDE - SAR Nederland is dringend op zoek naar vrijwilligers uit Twente die willen helpen bij zoekacties, als er mensen vermist zijn. Nu moet het reddingsteam soms aanvragen afwijzen, omdat er tekort aan mankracht is. „Frustrerend, vooral voor de familie”, zegt initiatiefneemster Houwina Postma.

Met zijn tienen waren ze afgelopen dinsdag in Enschede, de mannen en vrouwen van Search And Rescue Nederland, kortweg SAR. Om te zoeken naar Loes de Groot-Veenendaal, de inmiddels 73-jarige vrouw uit Eibergen, die al sinds vorig jaar september vermist is. Duikers keken in het Rutbeek, lopers struinden door het Aamsveen, maar vonden niets. Na uren werk keerden ze huiswaarts. Naar Friesland, Den Haag, Utrecht. 

Tekort

Opvallend: geen van de SAR-vrijwilligers kwam uit Twente. En dat terwijl het al de elfde (!) keer was dat het zoekteam hier in actie was. Daar zou Houwina Postma, een van de oprichters van de stichting, graag verandering in zien. „We zijn dringend op zoek naar mensen uit Overijssel”, vertelt ze. „We worden ontzettend vaak gevraagd door de politie bij vermissingen, maar door een tekort aan mankracht moeten we heel vaak nee zeggen. Dat is voor ons frustrerend, maar ook voor de politie en met name de familie van een vermiste persoon.”

Achtergrond

Op dit moment zetten zich 64 mensen uit heel het land, maar voornamelijk uit Friesland, zich vrijwillig in voor SAR. Daaronder mannen en vrouwen met kennis van zaken, zoals brandweerlieden, ruiters, duikers, agenten en justitie-medewerkers, maar zo’n achtergrond is geen vereiste. Wel belangrijk: een vrijwilliger mag geen strafblad hebben. Daarop wordt gescreend. Ook aan mensen met een negen-tot-vijf mentaliteit heeft de SAR weinig, want een oproep kan op ieder moment van de dag komen. „En fysiek en mentaal moet je heel sterk in je schoenen staan.”

Behoefte

Want het linielopen - op lijn een gebied uitkammen - is heftig werk. Fysiek, omdat er soms wel acht tot twaalf uur achter elkaar gezocht wordt. Maar ook mentaal, door het verdriet en de wanhoop van mensen en door wat ze soms aantreffen. „We hebben levende mensen teruggevonden, maar kort geleden hebben we ook elders in het land een dode jongen in het water gevonden. Dat gaat je niet in de koude kleren zitten.” Postma benadrukt dat ze zo’n plek dan afzetten, de politie bellen - als die er niet al bij is - en daarna verder ook niets ondernemen. „Dat is aan de politie.” Er is slachtofferhulp beschikbaar, als daar behoefte aan is.

Het is bijzonder werk, zegt Postma. „Ik heb al zo vaak de ontreddering gezien in de ogen van ouders die hun kind missen. Dat blijft je gewoon bij. Die mensen willen we helpen.” Als dat dan lukt, om mensen uit de onzekerheid te helpen… „Daar doe je het voor. Het is werk dat je met passie en je hart moet doen en het is zwaar. Maar de waardering die je terugkrijgt als je iemand vindt, is zo groot. Dan vergeet je alles wat je ervoor gedaan hebt.” 

Kijk voor meer info op www.sarnederland.nl.