Volledig scherm
José Kleine Deters uit Ermelo moet alleen nog de puntjes op de i zetten en dan is de restauratie van deze Franse rouwkoets uit 1890 klaar. © Bram van de Biezen

José Kleine Deters uit Ermelo is gek op rouwkoetsen: ‘indrukwekkend, speciaal en iedereen is stil’

,,Als ik later groot ben, wil ik dat", dacht José Kleine Deters toen ze als meisje van een jaar of twaalf in Putten een rouwstoet met koets voorbij zag komen. De Ermelose is met haar 56 jaar inmiddels groot en restaureerde al drie rouwkoetsen. 

Voor de leek lijkt nummer drie in het rijtje klaar voor gebruik, maar Kleine Deters denkt daar zelf anders over. ,,Ik ben echt een zeurpiet. Hoewel hij er al zwart uitziet, wil ik hem nog een keer verven. Dan wordt de kleur dieper en dat is nog mooier.” Ook de gordijntjes zijn haar nog niet naar het zin. ,,Te donker, te dicht. Ik wil iets maken waar je een beetje doorheen kan kijken.”  

Voordat de rouwkoets uit 1890 vanuit Frankrijk naar Nederland kwam, had Kleine Deters al twee Nederlandse exemplaren opgeknapt. ,,Die heb ik altijd verhuurd aan mensen die hun overleden dierbare op die manier kunnen wegbrengen. Er zijn meer bedrijven waar je een rouwkoets kan huren, maar dan krijg je gelijk de mensen en de paarden erbij. Ik lever juist alleen de koets zodat mensen zelf kunnen rijden met hun eigen paard ervoor. Dat is intiemer en specialer en ik ben er dan ook trots op dat ik daar iets aan kan bijdragen.”

Altijd op zoek naar een rouwkoets 

De Nederlandse koetsen heeft de Ermelose verkocht aan belangstellenden die de ze 'voor de heb’ wilde hebben. Maar daarmee hield de passie van Kleine Deters niet op. ,,Ik kijk altijd op Marktplaats en op Franse sites of ik nog een mooie rouwkoets zie. In Frankrijk was er een tijdje  redelijk aanbod. Vaak uit een schuuropruiming en daar heb je hele grote van in dat land.”

In eerste instantie kreeg de opknapper van zijn restaurateur een roomwitte laklaag. ,,Omdat die andere twee al zwart waren. Maar ja, die verkocht ik, dus maakte ik deze alsnog zwart. Maar ik hoop ooit nog eens een mooie witte te maken.”

Lees verder onder de foto

Volledig scherm
Hoewel een buitenstaander het project van José Kleine Deters als ‘af’ zal beschouwen, staat zij erop dat er nog een tweede zwarte verflaag op komt. © Bram van de Biezen

Voorlopig staat alleen een pot met zwarte verf paraat. Voor die tweede laklaag. Als die erop zit en de gordijntjes naar de zin van Kleine Deters zijn, gaat ze een proefrondje maken. ,,Kijken of alles goed loopt en de remmen werken. Alles moet perfect zijn voordat ik hem aan mensen meegeef.” 

Quote

Als de koets aan diggelen wordt gereden 'so be it’

José Kleine Deters, restaurateur meubels en rouwkoetsen

Is ze dan nooit bang dat een huurder haar liefdevolle werk om zeep helpt?  ,,Tja, hij kan ook gejat worden. Of een paard slaat op hol en wordt dat ding aan diggelen gereden. Het kan, so be it. Maar ik denk dat dat voor de huurders vervelender is dan voor mij. Dat restaureren is echt mijn passie, ik word er heel blij van, maar verder hang ik niet echt aan spullen.”

De Ermelose heeft de intentie om de Franse koets in eigen bezit te houden. ,,Maar als er iemand voor komt die hem heel graag wil, mag ie ook worden verkocht hoor. Hoeveel dat opbrengt? Geen idee. Misschien 6.000 euro? Veel winst maak je er niet op. Maar voor mij is het pure liefhebberij.”

'Leuk’ als haar eigen kist ook in een koets gaat

Als José Kleine Deters zelf 'het hoekje omgaat’, is het nog maar de vraag of haar kist in een koets terecht komt, met haar eigen paarden ervoor. ,,Mijn drie kinderen hebben niks met koetsen en ook niet met paarden. Maar ze kennen mij door en door, dus ik denk wel dat ze zoiets zouden regelen. Zelf zou ik het wel leuk vinden. Want een rouwstoet met een koets is speciaal. Indrukwekkend, iedereen kijkt ernaar en wordt er stil van. Net als ik, toen ik als klein meisje met mijn moeder er naar stond te kijken. Een moment dat ik nooit vergeet.” 

Van meubels naar rouwkoets

Creativiteit zit bij José Kleine Deters in het bloed. De handigheid heeft ze zichzelf aangeleerd. Niks geen opleiding, gewoon doen. ,,Ik wil zo min mogelijk hulp vragen. Maar als er iets is dat ik zelf echt niet kan, bijvoorbeeld met elektra of iets heel technisch, dan laat ik dat wel doen.”

Haar creativiteit en handigheid worden niet alleen aangewend voor de restauratie van de rouwkoets. Jarenlang knapte ze meubels op. Ze leverde aan drie winkels en werkte in opdracht. ,,Zo mooi om te doen. Ik ging door heel Nederland om spullen te verzamelen. Kwam veel bij de mensen thuis die iets aanboden waar ik wat in zag. Alle verhalen die je dan hoort. En de leukste dingen!”

De meubelrestauratie heeft ze opnieuw opgepakt. Niet alleen als hobby maar ook om geld te verdienen. Op die manier combineert de Ermelose het nuttige met het aangename. ,,Dat doe ik vooral thuis. In mijn eigen kleine schuurtje en in een kamertje. Niet echt ideaal, dus ben ik op zoek naar een schuur die ik kan huren. Als de rouwkoets erin zou passen, zou dat mooi zijn. Maar dat is best lastig, want dan heb ik sowieso hoge deuren nodig, anders kan ie er niet in.”

  1. Buren van gedode Anna Marie (57) uit Ermelo hebben talloze vragen, maar antwoorden blijven uit
    PREMIUM
    video

    Buren van gedode Anna Marie (57) uit Ermelo hebben talloze vragen, maar antwoorden blijven uit

    Vragen, vragen. Vol vragen zitten de bewoners in het Ermelose woonbuurtje aan de Magnolialaan waar woensdagavond de 57-jarige Anna Marie den Toom-Kamphuis om het leven kwam en haar 61-jarige echtgenoot Freek den T. werd opgepakt. Wat is er precies gebeurd met hun aardige buurvrouw? En wat heeft de buurman precies met haar gedaan dat hij achter de tralies blijft zitten? Wanneer wordt er iets duidelijk?

Veluwe